Do IES do Castro a Castromao: Reportaxe

Do IES do Castro a Castromao : 

Do IES do Castro a Castromao

Celanova, terra de poetas : 

Celanova, terra de poetas O Maio. Manuel Curros Enríquez Aquí vén o maiode frores cuberto...puxéronse á portacantándome os nenos;i os puchos furadospra min estendendo,pedíronme crocasdos meus castiñeiros.Pasai, rapaciños,calados e quedos;que o que é polo de hoxeque darvos non teño.Eu sónvo-lo probedo pobo gallego:pra min non hai maio,¡pra min sempre é inverno!...Cando eu me atoparede donos libertoi o pan non me quitentrabucos e préstemos,e como os do abadefrorezan meus eidos,chegado habrá entonceso maio que eu quero.¿Queredes castañasdos meus castiñeiros?...Cantádeme un maiosin bruxas nin demos:un maio sin segas,usuras nin preitos,sin quintas, nin portas,nin foros, nin cregos.

Na fronteira Pontevedra-Ourense, é cedo, baixo a brétema, Melón, Quins. : 

Na fronteira Pontevedra-Ourense, é cedo, baixo a brétema, Melón, Quins.

Non sabemos se imos ou vimos, pero, en calquera caso, movémonos : 

Non sabemos se imos ou vimos, pero, en calquera caso, movémonos

As xestas rin de ledicia e saúdan as primeiras raiolas de sol : 

As xestas rin de ledicia e saúdan as primeiras raiolas de sol

De cando en vez aconséllase unha volta á infancia no Castro, aínda que isto sexa Río Caldo-Lobios : 

De cando en vez aconséllase unha volta á infancia no Castro, aínda que isto sexa Río Caldo-Lobios

O equilibrio da natureza inclúe moitos elementos, entre eles a merda de cabalo-egua, burro-a, etc. Por algo veñen de considerar este espazo como reserva da Biosfera. : 

O equilibrio da natureza inclúe moitos elementos, entre eles a merda de cabalo-egua, burro-a, etc. Por algo veñen de considerar este espazo como reserva da Biosfera.

Xosé é un bo guía nestas cousas da cultura. Atopámonos enriba das pegadas romanas deixadas por D. Xunio Bruto e ao carón de varios miliarios na vía romana nº XVIII : 

Xosé é un bo guía nestas cousas da cultura. Atopámonos enriba das pegadas romanas deixadas por D. Xunio Bruto e ao carón de varios miliarios na vía romana nº XVIII

Iniciamos o descenso entre érvedos, sobreiras, fentos, carrascos, carqueixas, urces e toxos. Os primeiros poden ser os últimos. : 

Iniciamos o descenso entre érvedos, sobreiras, fentos, carrascos, carqueixas, urces e toxos. Os primeiros poden ser os últimos.

Os muíños xa non moen pero está ben saber que non hai moito tempo: “Unha noite no muíño, unha noite non é nada, unha semaniña enteira, iso si que é muiñada” : 

Os muíños xa non moen pero está ben saber que non hai moito tempo: “Unha noite no muíño, unha noite non é nada, unha semaniña enteira, iso si que é muiñada”

Aínda queda algunha man sensible e un ollo certeiro (D. Figueirido) para aprezar a Natureza. Por sempre. : 

Aínda queda algunha man sensible e un ollo certeiro (D. Figueirido) para aprezar a Natureza. Por sempre.

Primavera de xestas floridas, abelairas e silvas invitan ao xogo. Ou senón que llelo pregunten a Paula e Rodrigo. : 

Primavera de xestas floridas, abelairas e silvas invitan ao xogo. Ou senón que llelo pregunten a Paula e Rodrigo.

Non ían moi preparadas para a aventura Sabela e Sara, pero prometeron volver : 

Non ían moi preparadas para a aventura Sabela e Sara, pero prometeron volver

As augas termais recompensan o esforzo da andaina pola beira do Río Caldo : 

As augas termais recompensan o esforzo da andaina pola beira do Río Caldo

Hai diferentes planos: humano, vexetal e animal. Maior equilibrio imposible. : 

Hai diferentes planos: humano, vexetal e animal. Maior equilibrio imposible.

O “encoro” non é moi fondo pero si entretido. Ou non? Serxio, Juan, Kevin, André, Martín, Manuel, Diego, Pablo, Nicolás, Carlos… : 

O “encoro” non é moi fondo pero si entretido. Ou non? Serxio, Juan, Kevin, André, Martín, Manuel, Diego, Pablo, Nicolás, Carlos…

Mesmo algún profesor sente curiosidade e outros están a punto de “mergullarse”. : 

Mesmo algún profesor sente curiosidade e outros están a punto de “mergullarse”.

A hora de repoñer forzas vaise achegando e X. Antonio conduce a lexión cara ao campamento romano de Aquis Querquernis. Encoro das Conchas-Bande : 

A hora de repoñer forzas vaise achegando e X. Antonio conduce a lexión cara ao campamento romano de Aquis Querquernis. Encoro das Conchas-Bande

No centro de interpretación de Aquis querquernis descanso e proxección sobre a conquista romana de Galicia : 

No centro de interpretación de Aquis querquernis descanso e proxección sobre a conquista romana de Galicia

Neste mar interior, encoro das Conchas. Desta banda restos do campamento romano e da outra concello de Muíños. No alto Maus de Salas (Encoro e dolmen) : 

Neste mar interior, encoro das Conchas. Desta banda restos do campamento romano e da outra concello de Muíños. No alto Maus de Salas (Encoro e dolmen)

O contacto coa natureza pode deparar algunha sorpresa. Cobra morta ao pe do encoro. : 

O contacto coa natureza pode deparar algunha sorpresa. Cobra morta ao pe do encoro.

Coda da presa de Lindoso, río Limia, que aproveitan os veciños portugueses. Reserva da biosfera galego-portuguesa(Xerés-Xurés) : 

Coda da presa de Lindoso, río Limia, que aproveitan os veciños portugueses. Reserva da biosfera galego-portuguesa(Xerés-Xurés)

O xílgaro, o paporrubio, a lavandeira ou o carrizo xa voaban por entre os salgueiros, amieiros e bidueiros e regaláronnos esta obra de arte. : 

O xílgaro, o paporrubio, a lavandeira ou o carrizo xa voaban por entre os salgueiros, amieiros e bidueiros e regaláronnos esta obra de arte.

Arte e cansazo non son bos compañeiros, pero o mosteiro de San Salvador en Celanova aínda nos depara algunhas satisfaccións. : 

Arte e cansazo non son bos compañeiros, pero o mosteiro de San Salvador en Celanova aínda nos depara algunhas satisfaccións.

A capela de San Miguel, pequena pero única na súa arte (mozarabe) en Galicia : 

A capela de San Miguel, pequena pero única na súa arte (mozarabe) en Galicia

Non é ficción, nin trucaxe : 

Non é ficción, nin trucaxe

Lourdes preparando o coro dentro da igrexa : 

Lourdes preparando o coro dentro da igrexa

Nicolás recoméndalles aos colegas que observen a placa conmemorativa do centenario do pasamento do poeta Curros Enríquez (2008) : 

Nicolás recoméndalles aos colegas que observen a placa conmemorativa do centenario do pasamento do poeta Curros Enríquez (2008)

Oriana Méndez, ex-alumna deste centro, poeta e filla de poeta, xa ocupa un recuncho da Casa dos poetas.Non sabemos se Nicolás –o actor invitado-, conseguiu desentrañar algún segredo : 

Oriana Méndez, ex-alumna deste centro, poeta e filla de poeta, xa ocupa un recuncho da Casa dos poetas.Non sabemos se Nicolás –o actor invitado-, conseguiu desentrañar algún segredo

Celso E.Ferreiro, natural de Celanova, di que entre as pedras do mosteiro, nos anos da posguerra cárcere, inspiraron o poemario Longa noite de pedra : 

Celso E.Ferreiro, natural de Celanova, di que entre as pedras do mosteiro, nos anos da posguerra cárcere, inspiraron o poemario Longa noite de pedra O teito é de pedra.De pedra son os murosi as tebras.De pedra o chani as reixas.As portas,as cadeas,o aire,as fenestras,as olladas,son de pedra.Os corazós dos homesque ao lonxe espreitan,feitos estántaménde pedra.I eu, morrendonesta longa noitede pedra.

Xardín na casa dos Poetas. A cheminea corresponde á lareira na que pouco se debeu acubillar Curros. : 

Xardín na casa dos Poetas. A cheminea corresponde á lareira na que pouco se debeu acubillar Curros.

Rúa de Celanova, onde se atopa a casa dos poetas. Non é Cans. : 

Rúa de Celanova, onde se atopa a casa dos poetas. Non é Cans.

O alumnado de 3º de ESO C e B segue as explicacións da guía da Casa dos poetas. : 

O alumnado de 3º de ESO C e B segue as explicacións da guía da Casa dos poetas.

X.Luis Méndez Ferrín: Ourense-Celanova-Vigo:Arraianos (Medias azuis). Quen non se lembra deste relato? : 

X.Luis Méndez Ferrín: Ourense-Celanova-Vigo:Arraianos (Medias azuis). Quen non se lembra deste relato? A Flores Carballa e Paco Taboada     Levabamos os cabalos co paso de andadura. El, o criado de Xixín, sabía o sitio. Era unha choupana triste, co solpor dándolle pola parte de tras. Posta a casa no meo dos piñeiros, semellaba un animal derrubado. No cumio, brillaba unha aiga de folla de lata. Relocía a aiga e, de lonxe, viña o fragor do Arnoia escachándose en caneiros e cenzas indecisas. Ningún can latía. O camiño que nos trouxera pasaba arrentes da casopa. Era feito de pedras grandes e antigas, aquel camiño. Pouco antes de chegarmos, o camiño demorárase nun relanzo no que as pedras amosaban carrís labrados por eternidás de carro, e calcamos unha ponte altísima na que os nosos cabalos facían soar ecoares secos, toscos, estreitos, de mil anos.      Nada -dixera días antes o criado de Xixín. Nada, que temos que ir ás mozas a onde eu sei. Que son dúas irmás, teño eu ouvido falar. Que son boas mozas, e roxas do pelo. Brancas, brancas -dicía o criado de Xixín e ao prenuncia-la verba brancas abría a boca con veza e gula, e locíalle no dentro un cuspe pecadento, coma escuma de mar.      O criado de Xixín era arloteiro. Puxera axóuxeres na canela do poldro que lle confiara o amo. Convenceume, e fomos.     Entón locía un sol derradeiro, de setembro. Lateral e displicente, aquel soliño aloumiñaba a casopa e facíaa amigábel. E así chegamos, o criado de Sixín e mais eu, e puxemos pé a terra enleando el o ronzal e eu as rédeas nas ponlas baixas dun piñeiro. Lembro que os cabalos, que eran amigos como eramos o criado de Xixín e mais eu, deron en se cofear testa contra testa.     O caso é que teñen sona de meigas -dixérame o día antes o criado de Xixín. NOTA: Esta colección de relatos, incluídos no libro de X.L. Méndez Ferrín, teñen como principais protagonistas a veciños da Raia Seca e este microcosmos tan especial.

O lugar de culto non está reñido coa elegancia. Interior do mosteiro. : 

O lugar de culto non está reñido coa elegancia. Interior do mosteiro.

Catro pés para un tallo. Quen son? : 

Catro pés para un tallo. Quen son?

As cores e os olores da vexetación espontánea saltan á vista e ao olfacto. : 

As cores e os olores da vexetación espontánea saltan á vista e ao olfacto.

O crego da parroquia de Vilanova dos Infantes móstralles a imaxe conservada da Virxe do Cristal, que inspirou a Curros. : 

O crego da parroquia de Vilanova dos Infantes móstralles a imaxe conservada da Virxe do Cristal, que inspirou a Curros.

A torre de homenaxe conservada do antigo castelo en Vilanova dos Infantes : 

A torre de homenaxe conservada do antigo castelo en Vilanova dos Infantes

Reconstrución dunha casa romana ao pé do encoro das Conchas : 

Reconstrución dunha casa romana ao pé do encoro das Conchas

Esta ponte sobre o río Miño, xa inaugurada, en Filgueira, achéganos a Vigo máis pronto. : 

Esta ponte sobre o río Miño, xa inaugurada, en Filgueira, achéganos a Vigo máis pronto.