Μάθημα 2ο

Views:
 
Category: Education
     
 

Presentation Description

No description available.

Comments

Presentation Transcript

Μάθημα 2ο:

Μάθημα 2ο Το Συνέδριο Ειρήνης της Βιέννης (1814 – 1815)

Η ΕΥΡΩΠΗ ΤΟ 1812:

Η ΕΥΡΩΠΗ ΤΟ 1812 Η Γαλλία έχει απορροφήσει το Βέλγιο, τις Κάτω Χώρες, τη Βενετία, τις δαλματικές ακτές και το βασίλειο της Γένοβας Η Ισπανία, η πρώην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η Ελβετία, η Πολωνία και τα ιταλικά κρατίδια ανήκουν στη σφαίρα της ναπολεόντειας επιρροής Η Πρωσία, η Αυστροουγγαρία, η Δανία και η Σουηδία αποτελούν αναγκαστικούς συμμάχους της Οι μόνοι χριστιανοί που διατηρούν την ανεξαρτησία τους είναι οι Βρετανοί και οι Ρώσοι

α. Η σύγκληση του συνεδρίου:

α. Η σύγκληση του συνεδρίου Χρόνος: 1 η Νοεμβρίου 1814 Τόπος: Βιέννη Συμμετέχοντες: Οι Μεγάλες Δυνάμεις της Ευρώπης 1. Αυστρία 2. Ρωσία 3. Πρωσία 4. Βρετανία και 5. η ηττημένη Γαλλία

Σκοποί του συνεδρίου:

Σκοποί του συνεδρίου ο τερματισμός του πολέμου η επίλυση των προβλημάτων που προκάλεσε η παλινόρθωση του «παλαιού καθεστώτος» των αριστοκρατικών προνομίων ο περιορισμός της Γαλλίας στα προπολεμικά της σύνορα η αποκατάσταση του παλαιού εδαφικού και πολιτικού καθεστώτος στις άλλες χώρες της Ευρώπης

Σκοποί του συνεδρίου:

Σκοποί του συνεδρίου Γενικά Αφενός η αναζήτηση ενός πραγματικού συστήματος ισορροπίας μεταξύ των Δυνάμεων που είχαν εμπλακεί και από τις δύο πλευρές στους Ναπολεόντειους πολέμους, Αφετέρου η δικαία ρύθμιση των χωροταξικών προβλημάτων που είχαν αναδυθεί μεταξύ των Βασιλικών Οίκων της Ευρώπης, της περιόδου εκείνης.

Το συνέδριο της Βιέννης:

Το συνέδριο της Βιέννης Στο Συνέδριο της Βιέννης συμμετείχαν όλες οι τότε ευρωπαϊκές Ηγεμονίες με 450 συνολικά παρευρεθέντες αντιπροσώπους

β. Η παλινόρθωση του «παλαιού καθεστώτος»:

β. Η παλινόρθωση του «παλαιού καθεστώτος» Εκπρόσωποι παλαιού καθεστώτος Κόμης Κάσλρι, υπουργός εξωτερικών της Βρετανίας

β. Η παλινόρθωση του «παλαιού καθεστώτος»:

β. Η παλινόρθωση του «παλαιού καθεστώτος» Εκπρόσωποι παλαιού καθεστώτος Πρίγκηπας Μέτερνιχ, καγκελάριος της Αυστρίας και πρόεδρος του συνεδρίου

β. Η παλινόρθωση του «παλαιού καθεστώτος»:

β. Η παλινόρθωση του «παλαιού καθεστώτος» Εκπρόσωποι παλαιού καθεστώτος Ταλεϋράνδος, υπουργός εξωτερικών της Γαλλίας

και:

και Ο τσάρος Αλέξανδρος Α΄ της Ρωσίας

Οι αντιλήψεις τους:

Οι αντιλήψεις τους η παλινόρθωση του «παλαιού καθεστώτος» θα αναχαίτιζε τις δυνάμεις ανατροπής (που δημιουργήθηκαν από τη Γαλλική Επανάσταση) οι πολυεθνικές αυτοκρατορίες της Ευρώπης εξυπηρετούσαν την ειρήνη καλύτερα από τα εθνικά κράτη

Οι αντιλήψεις τους:

Οι αντιλήψεις τους οι διάφορες γλωσσικές και θρησκευτικές κοινότητες της Ευρώπης, μην έχοντας σαφή και ευδιάκριτα γεωγραφικά όρια, αν σχημάτιζαν εθνικά κράτη, θα είχαν πρόβλημα με μειονότητες, καθώς θα τις διεκδικούσαν γειτονικά κράτη αποφαίνονταν κατά της εθνικής ανεξαρτησίας και της αυτοδιάθεσης των λαών

Οι έννοιες «λαός» και «έθνος» την εποχή εκείνη:

Οι έννοιες «λαός» και «έθνος» την εποχή εκείνη Γαλλία λαός: πολιτική κοινότητα έθνος: πολιτιστική κοινότητα (ίδια γλώσσα, θρησκεία, διακριτή ταυτότητα και ιστορία) Υπόλοιπη Ευρώπη ελάχιστες διακριτές εθνικές κοινότητες υπήρχαν Δυτική Ευρώπη: κύρια στοιχεία σχηματισμού εθνών: γλώσσα-θρήσκευμα Κεντρική-ανατολική Ευρώπη: ανυπαρξία αντίστοιχων στοιχείων εθνογενετικής διαδικασίας

γ. Η εποχή Μέτερνιχ (κυρίαρχη προσωπικότητα του συνεδρίου):

γ. Η εποχή Μέτερνιχ (κυρίαρχη προσωπικότητα του συνεδρίου) υποστηρικτής της μοναρχικής εξουσίας και νομιμότητας εχθρός των εθνικών κινημάτων και εθνικών κρατών που απειλούσαν την αυτοκρατορία των Αψβούργων εχθρός της δημοκρατίας και των ριζοσπαστικών αλλαγών

Οι επιδιώξεις των Μέτερνιχ, Κάσλρι και Ταλεϋράνδου:

Οι επιδιώξεις των Μέτερνιχ, Κάσλρι και Ταλεϋράνδου Βασική επιδίωξή της για την Ευρώπη ήταν η διατήρηση της ισορροπίας ισχύος δηλαδή η αποφυγή κυριαρχίας μιας μεγάλης δύναμης, όπως η Γαλλία του Ναπολέοντα

Το παρασκήνιο των επιδιώξεων:

Το παρασκήνιο των επιδιώξεων H Ρωσία ήθελε δική της την Πολωνία και η Πρωσία τη Σαξονία Ο Βασιλιάς της Πρωσίας στήριζε τον Τσάρο στις διεκδικήσεις του, με την προϋπόθεση ότι και αυτός δεν θα είχε αντίρρηση να δοθεί στην Πρωσία η Σαξονία

Το παρασκήνιο των επιδιώξεων:

Το παρασκήνιο των επιδιώξεων H Αυστρία από την άλλη δεν ήθελε η Πρωσία να πάρει τη Σαξονία καθ' ότι αυτό θα συνεπαγόταν την αυστριακή κυριαρχία στη Βόρεια Γερμανία H Βρετανία από την πλευρά της φοβόταν την περαιτέρω εξάπλωση της Ρωσίας στην Ευρώπη.

Η εξέλιξη του Συνεδρίου:

Η εξέλιξη του Συνεδρίου η ασυμφωνία μεταξύ των συνέδρων έφθασε στο σημείο να απειληθεί πόλεμος η Γαλλία ανέλαβε τότε τον ρόλο του διαιτητή και ο Ταλεϋράνδος έγινε ο κυρίαρχος του παιχνιδιού προσπαθώντας να κατευνάσει τα πνεύματα και να κερδίσει όσα μπορούσε περισσότερα για την ηττημένη Γαλλία

Η εξέλιξη του Συνεδρίου:

Η εξέλιξη του Συνεδρίου Στις αρχές του 1815 ο Κάσλρι πρότεινε η Γαλλία , η Αυστρία και η Βρετανία να συνάψουν ξεχωριστή μυστική συνθήκη για να αντιμετωπίσουν τον συνασπισμό Ρωσίας - Πρωσίας. Ο Ταλεϋράνδος δέχθηκε με κίνδυνο να παρασύρει τη Γαλλία σε μια πιθανή σύγκρουση χωρίς ορατά οφέλη.

Οι παράλληλες εξελίξεις:

Οι παράλληλες εξελίξεις Την 1 η Μαρτίου 1815 ο Ναπολέων απέδρασε από τη νήσο Έλβα όπου τον είχαν εξορίσει οι νικητές και συγκέντρωσε μαχητές για μια νέα αντεπίθεση

Οι παράλληλες εξελίξεις:

Οι παράλληλες εξελίξεις Στις 20 Μαρτίου τα μεσάνυχτα ο Ναπολέων μπήκε στο Παρίσι και εγκαταστάθηκε στα Ανάκτορα του Κεραμεικού Στους μονάρχες, οι οποίοι συνέχιζαν να προσπαθούν να μοιράσουν μεταξύ τους τα κομμάτια της Αυτοκρατορίας του στη Βιέννη, ο Ναπολέων διαμήνυσε ότι επιθυμούσε την ειρήνη

Οι παράλληλες εξελίξεις:

Οι παράλληλες εξελίξεις Οι Σύμμαχοι δεν εντυπωσιάστηκαν από το μήνυμα του Βοναπάρτη Ακόμη και όταν ο Ναπολέων έστειλε στον Τσάρο το έγγραφο της μυστικής συνθήκης της συμμαχίας μεταξύ Γαλλίας, Αυστρίας και Βρετανίας, το οποίο είχε βρει πάνω στο γραφείο του Λουδοβίκου IH' στα Ανάκτορα του Κεραμεικού, ο Τσάρος απλώς την έδειξε στον κατάπληκτο Μέτερνιχ λέγοντας: «Ας το ξεχάσουμε και ας δούμε πώς θα απαλλαγούμε από τον κοινό μας εχθρό». Και πέταξε το έγγραφο μέσα στις φλόγες του τζακιού.

Οι παράλληλες εξελίξεις:

Οι παράλληλες εξελίξεις Στη Βιέννη οι εκπρόσωποι της Αγγλίας, της Πρωσίας, της Αυστρίας και της Ρωσίας αποφάσισαν να δώσουν το τελειωτικό χτύπημα στον Ναπολέοντα Ο Ναπολέων συντρίβεται στο Βατερλό (Ιούνιος 1815) Εξορίζεται στο νησί Αγία Ελένη, όπου απεβίωσε το 1821

Οι αποφάσεις του Συνεδρίου της Βιέννης:

Οι αποφάσεις του Συνεδρίου της Βιέννης Δημιουργήθηκε ανάχωμα στη Γαλλία με την ίδρυση ισχυρών κρατών στα ανατολικά της (βασίλεια Ολλανδίας, Βελγίου και Σαρδηνίας) Ανακηρύχθηκε η ουδετερότητα της Ελβετίας Η Πρωσία προσάρτησε γερμανικά εδάφη στα ανατολικά του Ρήνου και χώριζε τη Ρωσία από την Γαλλία

Οι αποφάσεις του Συνεδρίου της Βιέννης:

Οι αποφάσεις του Συνεδρίου της Βιέννης Η Αυστρία ενισχύθηκε έναντι της Γαλλίας (ανάκτηση Τοσκάνης, Μιλάνου, προσάρτηση Βενετίας) H πρώην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, την οποία είχε διαλύσει ο Ναπολέων, έγινε Γερμανική Συνομοσπονδία 39 κρατών, και όχι 300 που ήταν πριν (συμπεριλαμβανομένης και της Πρωσίας) υπό την κυριαρχία της Αυστρίας

Οι αποφάσεις του Συνεδρίου της Βιέννης:

Οι αποφάσεις του Συνεδρίου της Βιέννης Η Αγγλία εξασφάλισε τον έλεγχο σημείων κλειδιών για την ναυσιπλοΐα, όπως τη Μάλτα, τα Επτάνησα και τη νήσο Ελιγολάνδη στα ανοικτά της Δανίας H Ρωσία πήρε το μεγαλύτερο μέρος του Δουκάτου της Βαρσοβίας, δηλαδή της Πολωνίας

Η Ευρώπη μετά το Συνέδριο της Βιέννης:

Η Ευρώπη μετά το Συνέδριο της Βιέννης

Η Ευρώπη μετά το Συνέδριο της Βιέννης:

Η Ευρώπη μετά το Συνέδριο της Βιέννης

Μετά το Συνέδριο της Βιέννης:

Μετά το Συνέδριο της Βιέννης Οι Σύμμαχοι ξανασυναντήθηκαν στο Παρίσι το φθινόπωρο του 1815 και υπέγραψαν δύο σημαντικές συνθήκες α. τη Συνθήκη της Ιερής Συμμαχίας (26 Σεπτεμβρίου 1815) β. και τη Δεύτερη Συνθήκη του Παρισιού (20 Νοεμβρίου 1815)

Η Ιερή Συμμαχία:

Η Ιερή Συμμαχία Ιδρύεται στις 26 Σεπτεμβρίου 1815 με εμπνευστή τον Τσάρο Αλέξανδρο Α΄ της Ρωσίας

Η Ιερή Συμμαχία:

Η Ιερή Συμμαχία Ο τσάρος Αλέξανδρος A' οραματίστηκε μια ευρωπαϊκή συμμαχία βασισμένη στις χριστιανικές ηθικές αξίες, δηλαδή ότι οι ηγεμόνες της Ευρώπης όφειλαν να καθορίζουν τις μεταξύ τους σχέσεις σύμφωνα με τα χριστιανικά ιδεώδη. Αποσκοπούσε να ανακόψει την πρόοδο των φιλελεύθερων και εθνικών κινημάτων

Η Ιερή Συμμαχία:

Η Ιερή Συμμαχία Ουσιαστικά επρόκειτο για μια εντελώς αόριστη και χαλαρή συμφωνία την οποία ωστόσο υπέγραψαν όλοι οι ηγεμόνες της Ευρώπης εκτός από τον μετέπειτα Γεώργιο Δ' της Μεγάλης Βρετανίας , τον Πάπα Πίο Z και τον Σουλτάνο Μαχμούτ B' Οι ιστορικοί τη θεωρούν σύμβολο του συντηρητισμού και της καταπίεσης των λαών της Κεντρικής και της Ανατολικής Ευρώπης κατά τον 19ο αιώνα.

Η Ιερή Συμμαχία:

Η Ιερή Συμμαχία Η Ιερή Συμμαχία γίνεται αποδεκτή από τις Αυστρία, Ρωσία και Πρωσία αλλά καταδικάζεται από τη Βρετανία. Γιατί; Μελετήστε την πηγή «Η συνθήκη της Ιεράς Συμμαχίας» και απαντήστε στα ερωτήματα που τίθενται.

Η Δεύτερη Συνθήκη του Παρισιού:

Η Δεύτερη Συνθήκη του Παρισιού Η Πρώτη Συνθήκη του Παρισιού: Οι τέσσερεις Μεγάλες Δυνάμεις είχαν συναντηθεί στο Παρίσι για να υπογράψουν επίσημη συνθήκη με τον μονάρχη της Γαλλίας, τον αδελφό του καρατομηθέντος Λουδοβίκου ΙΣτ', τον Λουδοβίκο IH'. H συνθήκη αυτή υπογράφτηκε στις 30 Μαΐου του 1814 και προέβλεπε την ειρήνευση της Ευρώπης, την παλινόρθωση των Βουρβόνων στον θρόνο της Γαλλίας και την επαναφορά των συνόρων της Γαλλίας στα όρια του 1792.

Η Δεύτερη Συνθήκη του Παρισιού:

Η Δεύτερη Συνθήκη του Παρισιού Με τη Δεύτερη Συνθήκη του Παρισιού οι νικητές του Ναπολέοντα στο Βατερλό επέβαλαν βαρείς όρους στη Γαλλία: τα σύνορά της χαράχθηκαν στα όρια του 1790, δηλαδή έχασε τις περιοχές του Σάαρ και της Σαβοΐας, και υποχρεώθηκε να πληρώσει 700 εκατομμύρια φράγκα για πολεμικές αποζημιώσεις καθώς και να πληρώνει επί μια πενταετία τα έξοδα ενός στρατού κατοχής 150.000 ανδρών.

Απολογισμός του Συνεδρίου της Βιέννης:

Απολογισμός του Συνεδρίου της Βιέννης Παρά τον συντηρητισμό των ηγετών που επέβαλαν τις θελήσεις τους, οι ιστορικοί θεωρούν το Συνέδριο της Βιέννης ως την πρώτη προσπάθεια της Ευρώπης να λύσει τα προβλήματά της με διάλογο και όχι με πόλεμο Παλινόρθωσε το «παλαιό καθεστώς» και καθιέρωσε αρχές ισορροπίας και παρέμβασης στο πλαίσιο ενός συστήματος ασφαλείας

Απολογισμός του Συνεδρίου της Βιέννης:

Απολογισμός του Συνεδρίου της Βιέννης Ωστόσο οι ιδέες που εξέθρεψαν τη Γαλλική Επανάσταση δεν μπορούσαν να καταπνιγούν διά παντός. Παλινορθώνοντας παλιές μοναρχίες και ξαναχαράζοντας σύνορα χωρών, το συνέδριο αγνόησε δυνάμεις όπως τον εθνικισμό, το αίτημα για δημοκρατικές ελευθερίες και τη βιομηχανική επανάσταση . Οι κοινωνικοπολιτικές επαναστάσεις του 1848 τάραξαν όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρώπης. Οι περισσότερες πνίγηκαν στο αίμα αλλά απέδειξαν τουλάχιστον ότι το πισωγύρισμα της Ευρώπης στα χρόνια πριν από το 1789, που θέλησε να επιβάλει το Συνέδριο της Βιέννης, ήταν ιστορικά καταδικασμένο.

Η Γερμανία μετά το Συνέδριο της Βιέννης:

Η Γερμανία μετά το Συνέδριο της Βιέννης

authorStream Live Help