Oξυγόνο

Views:
 
Category: Education
     
 

Presentation Description

No description available.

Comments

Presentation Transcript

Οξυγόνο:

Οξυγόνο Χριστίνα Μέμα Β2

Οξυγόνο :

Οξυγόνο Το οξυγόνο είναι ένα από τα 27 απαραίτητα χημικά στοιχεία για τη ζωή. Το διοξείδιο του άνθρακα σε συνδυασμό με το νερό και ενέργεια από το (ηλιακό) φως παράγουν οξυγόνο και γλυκόζη. Αυτή η βιολογική λειτουργία ονομάζεται φωτοσύνθεση. Το οξυγόνο είναι επίσης παρόν στο νερό. Οι περισσότεροι ζωντανοί οργανισμοί χρησιμοποιούν το οξυγόνο για να επιτελέσουν την λειτουργία της αναπνοής, χάρη στην οποία οι οργανισμοί παίρνουν ενέργεια διασπώντας τις τροφές.

PowerPoint Presentation:

Το χημικό στοιχείο οξυγόνο (oxygen) πήρε το όνομά του από τον Λαβουαζιέ και προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις « οξύ »+« γεννώ » διότι κατά την εποχή της ονοματοδοσίας του, επικρατούσε η ιδέα ότι τα οξέα περιέχουν οξυγόνο. Το οξυγόνο είναι αέριο αμέταλλο που έχει ατομικό αριθμό 8 μάζα 15,9994(3) και πυκνότητα 0,00132 . Το χημικό του σύμβολο είναι " Ο ", ανήκει στην ομάδα 16 στην περίοδο 2 και στον τομέα p του περιοδικού πίνακα. Με τον όρο "οξυγόνο" εννοούμε το αέριο οξυγόνο ή διοξυγόνο που έχει μοριακό τύπο Ο2 (Ο=Ο), αποτελείται δηλ. από δύο άτομα, έναν τύπου σ και έναν τύπο π, και έχει θερμοκρασία τήξης -219 °C και θερμοκρασία βρασμού -183 °C.

Ανακάλυψη :

Ανακάλυψη Το οξυγόνο ανακαλύφθηκε στην Ουψάλα της Σουηδίας για πρώτη φορά από τον Σουηδό φαρμακοποιό και χημικό Καρλ Βίλελμ Σέλε ( Carl Wilhelm Scheele) μεταξύ 1742 – 1786 ο οποίος είχε παράγει αέριο οξυγόνο με θέρμανση οξειδίου του υδραργύρου και διάφορα νιτρικά άλατα περίπου το 1772 . Ο Σέλε ονόμασε το αέριο " φωτιά του αέρα " επειδή ήταν η μόνη ουσία που υποστήριζε την καύση. Την 1η Αυγούστου 1774, σε ένα πείραμα που πραγματοποίησε στο Ουίλτσιρ της νοτιο-δυτικής Αγγλίας ο κληρικός Τζοζεφ Πρίστλεϊ ( Joseph Priestley) μεταξύ 1733 – 1804 παρατήρησε ένα έντονο φως σε οξείδιο του υδραργύρου μέσα σε ένα γυάλινο σωλήνα, το οποίο απελευθέρωσε ένα αέριο που το ονόμασε " αποφλογιστικό αέρα ".Πρόσεξε ότι τα κεριά καίγονται εντονότερα στο αέριο και ότι ένα ποντίκι γινόταν ζωηρότερο και ζούσε περισσότερο όταν το ανάπνεε.

Η Θεωρία του «Φλογιστού» :

Η Θεωρία του «Φλογιστού» Πρόκειται για μια επιστημονική θεωρία που θεωρούσε την ύπαρξη ενός επιπλέον στοιχείου, σε σχέση με τα τέσσερα κλασσικά στοιχεία των Ελλήνων (η φωτιά, το νερό, ο αέρας και η γη). Ονομάστηκε «Φλογιστόν» υπονοώντας σαφώς ότι επρόκειτο για ένα παρόμοιο στοιχείο με τη «Φωτιά», που περιέχονταν στα εύφλεκτα σώματα και απελευθερώνονταν κατά τη διάρκεια της καύσης. Συγκεκριμένα, το 1667 ο Γιόχαν Γιοακίμ Μπέχερ ( Johann Joachim Becher) μεταξύ 1635 – 1682 δημοσίευσε το σύγγραμμά του Physical Education (δηλ. Φυσική Εκπαίδευση), στο οποίο για πρώτη φορά ανέφερε τη θεωρία του φλογιστού. Θεωρητικά, οι αλχημιστες θεωρούσαν πως υπάρχουν τέσσερα στοιχεία: η φωτιά, το νερό, ο αέρας και η γη.

authorStream Live Help