Μεγάλες προσδοκίες

Views:
 
Category: Education
     
 

Presentation Description

No description available.

Comments

Presentation Transcript

Συγγραφέας :

Μεγάλες προσδοκίες

Συγγραφέας :

Ο Φίλιπ "Πιπ" Πίριπ (Τζον Μιλς/Τόνι Γουάγκερ) ένα ορφανό αγόρι που ζει σ'ένα μικρό χωριουδάκι της Αγγλίας, με τη βάναυση αδερφή του (Φρίντα Τζάκσον) και τον άνδρα της Τζο (Μπέρναρντ Μάιλς), συναντά μια μέρα ένα δραπέτη τον Μάγκουιτς (Φίνλεϊ Κιούρι) στο προαύλιο της εκκλησίας, ο οποίος του ζητάει να κλέψει φαγητό και μια λίμα από την αποθήκη του σπιτιού του. Ο Πιπ τρομοκρατημένος σπεύδει να τον βοηθήσει, αν και μετά απο λίγο ο δραπέτης συλλαμβάνεται. Λίγες μέρες αργότερα ο Πιπ πηγαίνει με τον Τζο στο ερειπωμένο αρχοντικό της κυρία Χάβισαμ (Μαρτίτα Χαντ), όπου ζει με τη θετή της κόρη Εστέλλα (Βάλερι Χόμπσον/Τζιν Σίμονς) που έχει την ίδια ηλικία με τον Πιπ. Ο Πιπ αναλαμβάνει να κρατά συντροφιά στην ψυχρή και κακομαθημένη Εστέλλα και σιγά σιγά την ερωτεύεται, ενώ εκείνη δεν του δίνει σημασία. Οι δυο τους αποχωρίζονται όταν η Εστέλλα αναχωρεί για σπουδές στη Γαλλία. Χρόνια αργότερα κι ενώ ο Πιπ έχει ενηλικιωθεί οι μνήμες της παιδικής του ηλικίας ξυπνούν, όταν μαθαίνει ότι κάποιος άγνωστος ευεργέτης έχει αναλάβει τα έξοδα των σπουδών του, αμέσως τότε το μυαλό του πηγαίνει στην κα Χάβισαμ, ενώ η καρδιά του ακόμα χτυπά για την ψυχρή Εστέλλα. Αναχωρεί λοιπόν για το Λονδίνο με σκοπό να ξαναδεί την Εστέλλα. Οι μεγάλες προσδοκίες είναι οι ψευδαισθήσεις μέσα στις οποίες ζει ο Πιπ. Μέσα από τις σκληρές δοκιμασίες από τις οποίες περνάει ο ήρωας μας ανακαλύπτει τη ζωή, ωριμάζει, αφήνει πίσω του τις ονειροπολήσεις και βλέπει καθαρά τον εαυτό του. Υπόθεση

Συγγραφέας :

Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά σε συνέχειες σε εβδομαδιαίο περιοδικό για έναν χρόνο από το 1860 μέχρι το 1861. Αμέσως μετά, τον Οκτώβρη του 1861, εκδίδεται σε τρεις τόμους. Ο συγγραφέας μας δίνει το παλίμψηστο μιας ολόκληρης κοινωνίας του Λονδίνου στις αρχές του 19 ου  αιώνα, όπου παρακολουθούμε μεταξύ άλλων: -τη βία, όπως αυτή διαγράφεται μέσα από τους σκοτεινούς χαρακτήρες -την εγκληματικότητα, τις ποινές, τη φυλάκιση -την κοινωνική διαστρωμάτωση (οι φτωχοί είναι αγράμματοι, άξεστοι και χωριάτες σε αντίθεση με τους ευγενείς που ο πλούτος και η μόρφωση είναι η περιουσία τους) και τη θέση της γυναίκας (οι φτωχές είναι καταδικασμένες να υπηρετούν τους άλλους, οι πλούσιες με ευγενική καταγωγή διαθέτουν υπηρετικό προσωπικό και κάθε τους επιθυμία είναι διαταγή) -τον πώς ορίζεται η ανθρώπινη οντότητα και αξιοπρέπεια με βάση την καταγωγή και το χρήμα (ένας άνθρωπος ορφανός, φτωχός και αγράμματος είναι μια υπόσταση που φυτοζωεί και η πορεία του σ’ αυτή τη ζωή είναι συγκεκριμένη –ο μικρός Πιπ ευγνώμων παραγιός στο σιδεράδικο του γαμπρού του ή εγκληματίας).

Συγγραφέας :

Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση του Ντίκενς είναι πλούσια σε χιούμορ και ένταση, ενώ οι περιγραφές αποτελούν βασικό συστατικό του έργου. Στη δεξιοτεχνία της αφήγησης θα μπορούσα να προσθέσω τα σημεία εκείνα στα οποία παρεμβαίνει ο συγγραφέας-αφηγητής απευθύνεται στον αναγνώστη και αλληλεπιδρά μαζί του, δημιουργώντας αμεσότητα και ζωντάνια κ.ά . Ακόμη, η άρτια τεχνική της αφήγησης συμπληρώνεται με τις μεγάλες αλήθειες που ακούγονται δια στόματος αγράμματων ανθρώπων κ.ά . Παράλληλα, εκείνο που κάνει εντύπωση είναι οι πολυδιάστατοι χαρακτήρες που δημιουργεί ο συγγραφέας και οι ενέργειές τους που είναι με τέτοιο τρόπο πλεγμένες και ρεαλιστικά δοσμένες, ώστε ο ήρωας της ιστορίας και ο αναγνώστης, να πέφτουν μέσα στο δίχτυ των γεγονότων και της αφήγησης και να προσπαθούν σταδιακά ν’ απεγκλωβιστούν και να αποκαταστήσουν στο μυαλό τους την αλήθεια.  Ο τίτλος του έργου σχετίζεται με τις προσδοκίες που έχει ο άγνωστος ευεργέτης για το μέλλον του φτωχού Πιπ και η προσπάθειά του παιδιού να εκπληρώσει το ρόλο του και να φανεί αντάξιος του σχεδίου που τον γλιτώνει από τη μιζέρια και την αφάνεια.

Συγγραφέας :

Δύο παράλληλα δημιουργήματα πλάθονται, η υιοθετημένη, άκαρδη και υπεροπτική Εστέλλα και ο νεαρός και φιλόδοξος Πιπ. Οι  μεγάλες προσδοκίες  τον τραβούν στ’ όνειρό του, την Εστέλλα. Για εκείνον υπάρχει μόνο μία διαδρομή, της καρδιάς, και πάντα θα αγαπά, θα συγχωρεί, θα βλέπει τον εαυτό του σε σχέση μ’ αυτήν την άπιαστη ύπαρξη. Είναι αξιοσημείωτο ότι ο ήρωας-αφηγητής σε όλη τη διάρκεια του έργου νιώθει ενοχικός: φοβάται ότι θα του προσάψουν κάποιο σφάλμα, ότι θα τον τιμωρήσουν σαν εγκληματία, ότι ως κοινωνικά κατώτερο ον όλοι τον βλέπουν σαν άνθρωπο του περιθωρίου και ανά πάσα στιγμή μπορεί να βρεθεί κρεμάμενος επί ξύλου. Το πιο δραματικό είναι πως τελικά συνειδητοποιεί πως δεν καταφέρνει να ξεφύγει από τη μοίρα του, μιας και ο ευεργέτης του δεν είναι ένας εύπορος άνθρωπος της αριστοκρατίας.

Συγγραφέας :

Ο αναγνώστης συναισθάνεται τις ανησυχίες του Πιπ για τη νέα του κατάσταση, ταυτίζεται μαζί του όταν ο πρωταγωνιστής επιχειρεί να απενοχοποιηθεί για την αλλαγή της κοινωνικής του θέσης σε έναν γνήσιο  τζέντλεμαν  τη στιγμή που το περιβάλλον του την υποβλέπει. Επιπλέον, γίνεται μάρτυρας της συνειδησιακής του πάλης και της προσπάθειάς του να διαχειριστεί την έπαρσή του, να ξεφύγει από τους ανθρώπους που τον μεγάλωσαν δείχνοντάς του άλλοτε περιφρόνηση, λύπηση, σκληρότητα και άλλοτε τρυφερότητα, κατανόηση, αγάπη και να γλιτώσει από τις ενοχές του για την άρνηση που δείχνει απέναντί τους.  Εκείνο το οποίο χάνει ο ήρωας στο πέρασμά του από τη μία κατάσταση στην άλλη, είναι η πραγματική ουσία της ζωής. Αντί να αισθάνεται πανευτυχής, προσπαθεί να κόψει κάθε δεσμό με το παρελθόν, για το οποίο ντρέπεται. Σκληραίνει ως άνθρωπος, ζει σα μεθυσμένος, αδυνατεί να θέσει στόχους στη ζωή του και είναι παραδομένος στο σχέδιο του καλού ευεργέτη του. Δεν προσπαθεί να εκλογικεύσει τα πράγματα και να πατήσει φρένο στις σπατάλες και την ηθική φθορά που του προκαλούν. Με την αποκάλυψη της αλήθειας έρχεται η διάψευση των μεγάλων προσδοκιών και η δοκιμασία του κεντρικού ήρωα. Θα υπάρξει άραγε μεταστροφή στο χαρακτήρα του;

Συγγραφέας :

Συγγραφέας Ο  Κάρολος Ντίκενς , ορθότερα  Τσαρλς Ντίκενς  ( Charles Dickens , 7 Φεβρουαρίου 1812  - 9 Ιουνίου 1870) ήταν  Άγγλος μυθιστοριογράφος . Ο Κάρολος Ντίκενς υπήρξε ένας από τους πιο διάσημους Άγγλους μυθιστοριογράφους. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους συγγραφείς της Βικτωριανής Εποχής (19ος αιώνας). Η δημοτικότητά του ποτέ δεν μειώθηκε στη διάρκεια της ζωής του και σήμερα ακόμη η εκτίμηση για το έργο του είναι πολύ υψηλή. Πολλά από τα μυθιστορήματά του, με το έντονο ενδιαφέρον που παρουσίαζαν για την κοινωνική μεταρρύθμιση, εμφανίστηκαν αρχικά στα περιοδικά σε συνέχειες, κάτι που εκείνη την εποχή ήταν πολύ διαδεδομένο. Σε αντίθεση με άλλους συγγραφείς, οι οποίοι ολοκλήρωναν τα μυθιστορήματά τους πριν τα εκδώσουν σε συνέχειες, ο Κάρολος Ντίκενς έγραφε το μυθιστόρημά του και το εξέδιδε συγχρόνως σε συνέχειες. Η πρακτική αυτή προσέδωσε στις ιστορίες του ένα συγκεκριμένο ρυθμό, ο οποίος τονιζόταν από δραματικές στιγμές με αποτέλεσμα το κοινό να περιμένει με ανυπομονησία τη συνέχεια του μυθιστορήματος. Η συνεχής δημοτικότητα των μυθιστορημάτων και των μικρών ιστοριών του είναι τέτοια που δε σταμάτησαν ποτέ να εκδίδονται. Η δουλειά του έχει επαινεθεί για την καλλιέργεια της πεζογραφίας και τις μοναδικές μορφές που δημιούργησε από συγγραφείς όπως ο Τζορτζ Γκίσινγκ, ο Λέων Τολστόι και ο Γκίλμπερτ Κηθ Τσέστερτον, αν και άλλοι, όπως ο Χένρι Τζέιμς και η Βιρτζίνια Γουλφ, την επέκριναν για τη συναισθηματικότητα και την αληθοφάνειά της.

authorStream Live Help