Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων

Views:
 
Category: Education
     
 

Presentation Description

No description available.

Comments

Presentation Transcript

Διαφάνεια 10:

Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων . Οι Περιπέτειες της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων  αποτελεί ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας  παιδικής λογοτεχνίας. Πρόκειται για κλασικό έργο παιδικής και φανταστικής   λογοτεχνίας  του  Βρετανού  συγγραφέα Τσαρλς Λούτγουϊτζ Ντότζσον, περισσότερο γνωστού με το ψευδώνυμο Λιουις Καρολ , που κυκλοφόρησε σε πρώτη έκδοση το  1865.

Διαφάνεια 10:

Η Αλίκη στη Χώρα των θαυμάτων περιγράφει με λεπτή φαντασία και παιδικό αυθορμητισμό τις περιπέτειες ενός κοριτσιού, της Αλίκης, η οποία μετά την πτώση της σε μία λαγότρυπα, περιπλανιέται σε ένα φανταστικό κόσμο. Η 19χρονη πια Αλίκη ακολουθεί τον Άσπρο Λαγό και επιστρέφει στη Χώρα των Θαυμάτων για πρώτη φορά μετά τα παιδικά της χρόνια, αν και δε θυμάται τίποτα από τις προηγούμενες περιπέτειές της. Εκεί θα συναντήσει μια σειρά από πολύχρωμους χαρακτήρες, όπως οι Τσιριμπίμ και Τσιριμπόμ, η Γάτα του Τσέσαϊρ, ο Αβεσαλώμ, ο Μαρτιάτικος Λαγός, ο Μπαγιάντ, ο Μουσκαρδίνος και φυσικά ο Τρελο-Καπελάς. Πότε μικραίνοντας και πότε μεγαλώνοντας, η Αλίκη θα ξεκινήσει ένα φανταστικό ταξίδι για να βρει το πραγματικό της πεπρωμένο και να βάλει τέλος στην τυραννία της Κόκκινης Βασίλισσας.

Διαφάνεια 10:

Έχοντας αποτελέσει αντικείμενο εκτεταμένης ανάλυσης, η συνήθης ερμηνεία του έργου αναγνωρίζει την Αλίκη ως εκπρόσωπο της καταπιεσμένης παιδικής ηλικίας κατά τη Βικτωριανή εποχή . Η φανταστική εξιστόρηση του Κάρολ λειτουργεί , εν μέρει, με στόχο την κριτική της Βικτωριανής κοινωνίας και των Αγγλοσαξονικών νοοτροπιών, εκφράζοντας παράλληλα τη φιλοσοφία της λογοτεχνίας του, εξετάζοντας πώς επηρεάζεται η ταυτότητα του ανθρώπου όταν παύουν να υφίστανται οι παγιωμένοι κανόνες που την καθορίζουν. Μεταξύ των πολυάριθμων γρίφων που περιγράφονται στο έργο, το πρόβλημα της ταυτότητας αποτελεί για την Αλίκη ένα από τα κεντρικά ερωτήματα. Ο κεντρικός χαρακτήρας του έργου, η Αλίκη, μετά την πτώση της στη λαγότρυπα, κινείται σε ένα κόσμο όπου καθιερωμένες αντιλήψεις της καθημερινότητας ανατρέπονται, ενώ κοινωνικοί θεσμοί και πρακτικές γίνονται στόχοι χλευασμού. Το έργο ερμηνεύεται επίσης ως μια ενδελεχής έρευνα των συστημάτων της κοινωνικής συμπεριφοράς, της   λογικής και της  γλώσσας .Υποστηρίζεται ότι μέρος του κειμένου μπορεί να εκτιμηθεί και κατανοηθεί περισσότερο από ενήλικους αναγνώστες, ειδικότερα η  σάτιρα  και οι συμβολισμοί του έργου. Κοινή θέση αποτελεί το γεγονός πως ο Κάρολ επιχειρεί συχνά να παρωδήσει άλλα λογοτεχνικά έργα που απευθύνονται σε παιδιά ή με αντικείμενο την παιδική ηλικία. Παράλληλα, δεν λείπουν και αναφορές σε έργα για ενήλικους, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την ιδέα των ομιλούντων λουλουδιών που θεωρείται πως βασίζεται στο ποίημα  Maud  (1855) του Αλφρεντ Τενισον .

Διαφάνεια 10:

Το βιβλίο μεταφέρθηκε στον  κινηματογράφο για πρώτη φορά το  1903 και από τότε καταγράφονται αρκετές ανάλογες ταινίες ή τηλεοπτικές παραγωγές, μεταξύ αυτών: (1903)  Alice in Wonderland  - Ταινία της Cecil M. Hepworth, μέρη της οποίας δεν διασώζονται σήμερα. (1933)  Alice in Wonderland  - Κινηματογραφική ταινία, της εταιρείας παραγωγής  Paramount Pictures . (1951)  Alice in Wonderland - Παραγωγή κινουμένων σχεδίων της  Walt Disney . (1966)  Alice in Wonderland  - Τηλεοπτική μεταφορά του έργου σε σκηνοθεσία του Alex Lovy. (1966)  Alice of Wonderland in Paris  - Ταινία κινουμένων σχεδίων. (1972)  Alice's Adventures in Wonderland  - Κινηματογραφική ταινία σε σκηνοθεσία του William Sterling. (1983)  Fushigi no Kuni no Arisu  -  Anime ιαπωνική τηλεοπτική σειρά. (1985)  Alice in Wonderland  - Τηλεοπτική μεταφορά σε σκηνοθεσία του Harry Harris. (1988)  Alice  - Ελεύθερη διασκευή του έργου για τον κινηματογράφο από τον Jan Švankmajer. (1999)  Alice in Wonderland  - Τηλεοπτική ταινία σε σκηνοθεσία του Nick Willing, με πρωταγωνιστές τους Μπεν Κίνγκσλεϊ,  Γούπι Γκόλντμπεργκ , Κρίστοφερ Λόιντ και Πήτερ Ούστινοφ. (2010)  Alice in Wonderland  - Σε σκηνοθεσία του Τιμ Μπάρτον και με την υποστήριξη τεχνολογίας 3 D.

Διαφάνεια 10:

Συμβολισμοί Τι θέλει να μας πει ο Κάρολ μέσα από αυτό το παραμύθι; Τι ήθελε να πει στις τρεις μικρές του φίλες σε εκείνη τη καλοκαιρινή βαρκάδα; Τι κρύβεται πίσω από τους παραλογισμούς που συναντά η Αλίκη, τα ομιλούντα ζώα και τις αυξομειώσεις του σωματικού μεγέθους της ;Είναι απλό. Η Αλίκη είμαστε εμείς. Και ο τρόπος που φέρεται να την τραβάει η πραγματικότητα του κόσμου των θαυμάτων είναι η ζωή μας. Η ύπαρξή μας καθορίζεται από τα βλέμματα των άλλων. Αυτό που είμαστε, είναι ο τρόπος που μας βλέπουν οι άλλοι. Ο τρόπος που οι άλλοι θέλουν από μας να αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις. Όχι δεν είμαστε ελεύθεροι να γίνουμε αυτό που θέλουμε. Η Αλίκη με τη βουτιά στη φωλιά του λαγού, κάνει μια βουτιά στο ασυνείδητο. Κατά τη πτώση της συναντά βιβλία, γεύσεις, μυρωδιές που πιθανόν είχε γνωρίσει. Και με αυτά τα όπλα προσγειώνεται σε έναν κόσμο που στο όνειρό της συμβολίζει τον παράλογο κόσμο των μεγάλων. Εκείνων των συμβιβασμένων, που κατασκεύασαν μια παράλογη κοινωνική πραγματικότητα από την οποία δεν μπορούν να ξεφύγουν. Μια κοινωνική πραγματικότητα που θεωρούν φυσιολογική, και κάθε τι ξένο σε αυτή το περιθωριοποιούν.

Διαφάνεια 10:

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η βασίλισσα. Αυτή η διασκεδαστικότατη, μανιασμένη, κακιά, καταπιεστική Ντάμα Κούπα, που δεν τη βαριέσαι όσες φορές και αν πει « Κόψτε του το κεφάλι». Είναι η εξουσία. Αυτή που επειδή έχει μεγάλο κεφάλι δε ξέρει άλλη λέξη από το «Κόψτε του το κεφάλι». Αυτή που θέλει τους γύρω της όπως την ίδια. Μια παράξενη φιγούρα που επιβάλλει την δική της αλήθεια, για να την κάνει φυσιολογική. Είμαι σίγουρος πως σκέφτεται: «Αν γίνουν όλοι παράξενοι, κανείς δεν θα με θεωρεί παράξενη». Στο έργο του Μπάρτον η κριτική απέναντι στη εξουσία είναι πιο εμφανής, καθώς βάζει στο στόμα της άσχημης αυτής τραπουλόχαρτας τα εξής λόγια: «Καλύτερα να σε φοβούνται παρά να σε αγαπούν». Πιθανόν αυτό να είναι αλήθεια. Ούτως ή άλλως όλες οι μορφές εξουσίας βασίστηκαν στη διαχείριση του πανικού . Ο κόσμος των θαυμάτων, των απίστευτων καταστάσεων, όπου μπορείς να περιμένεις τα πάντα, είναι ο απαίσιος κόσμος της ενηλικίωσης. Είναι ο κόσμος που για ένα παιδί, είναι παράλογος και η μετάβαση σε αυτόν από την παιδικότητα, οδυνηρή. Η Αλίκη, εκπρόσωπος της παιδικής αφέλειας και ανησυχίας, κουβαλά όλα τα ερωτήματα, τις αγωνίες και τα μυστήρια της εποχής της, ταξιδεύοντας στη χώρα της φαντασίας της, γεμάτη απορίες και περιέργεια.

Διαφάνεια 10:

Μα ας μείνουμε στις αντιδράσεις που προκάλεσε το έργο του Κάρολ. Το έργο αυτό που κατ΄ εμέ αποτελεί μια δριμεία κριτική στην έλλειψη ανεκτικότητας απέναντι στο διαφορετικό, το ονειρικό, το παιδικό και αιθεροβάμον, είναι μια δριμεία κριτική απέναντι σε κλειστά συστήματα που καθορίζουν τους ρόλους των ανθρώπων. Είναι εν τέλει μια κριτική στο ίδιο το κοινωνικό ον, που αναπαράγει έναν λάθος κόσμο που ο ίδιος έφτιαξε μα δεν μπορεί να καταλάβει πως μπορεί να τον αλλάξει. Δεν μπορεί να υποτάξει τον ρόλο του ζώου μέσα του, να επιβάλλει τη λογική, να φτάσει στον «υπεράνθρωπο». Όχι αυτόν τον σκληρό υπεράνθρωπο του Νίτσε. Τον άλλον. Εκείνον που θα μπορέσει να σχηματίσει τις ιδανικές κοινωνίες του αύριο. Ο Κάρολ είναι μαθηματικός, είναι υπέρμαχος τις λογικής. Ίσως το έργο του, ο κόσμος των θαυμάτων είναι μια έμμεση κριτική στον κόσμο των δεισιδαιμονιών και των προλήψεων της βικτοριανής κοινωνίας. Μια κριτική στην έμφαση που δίνουμε στο μεταφυσικό και στην περιθωριοποίηση που επιφυλάσσουμε απέναντι σε αυτούς που επιστρατεύουν τη λογική τους για να ερμηνεύσουν τον κόσμο.

Διαφάνεια 10:

Συγγραφέας O  Τσαρλς Λούτγουϊτζ Ντότζσον  (Charles Lutwidge Dodgson, 27 Ιανουαρίου 1832  -  14 Ιανουαρίου1898 ), γνωστός περισσότερο με το ψευδώνυμο  Λιούις Κάρολ , ήταν  Άγγλος συγγραφέας , μαθηματικός,  φωτογράφος και κληρικός. Ανάμεσα στα πιο δημοφιλή λογοτεχνικά έργα του είναι  Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων και τα ποιήματα  Το Κυνήγι του Φιρχαρία  ( The Hunting of the Snark ) και  Jabberwocky . Η οικογένεια του ήταν Βορειοαγγλικής καταγωγής, ιδιαίτερα συντηρητική, διατηρώντας παραδοσιακά ισχυρούς δεσμούς με την Αγγλικανική Εκκλησία. Η πλειοψηφία των προγόνων του, προέρχονταν από την μεσαία ή ανώτερη τάξη, καταλαμβάνοντας συχνά θέσεις στην  εκκλησία και στο στρατό. Ο προπάππους του υπήρξε επίσκοπος, ενώ ο παππούς του ήταν αρχηγός του στρατού, όταν πέθανε το  1803 εν ώρα μάχης. Ο πατέρας του είχε ιδιαίτερη κλίση στα  μαθηματικά ,ωστόσο απέρριψε το ενδεχόμενο να ακολουθήσει μία ακαδημαϊκή σταδιοδρομία, επιλέγοντας το ρόλο του εφημέριου. Υπήρξε ενεργό μέλος της Αγγλικανικής εκκλησίας και ένθερμος υποστηρικτής του Τζον Χένρυ Νιούμαν ,ο οποίος ηγήθηκε του κινήματος της Οξφόρδης, διαδραματίζοντας σημαντικό ρόλο στην επιστροφή της Εκκλησίας της Αγγλίας στον καθολικισμό. Το 1827, παντρεύτηκε την πρώτη του ξαδέλφη, Φράνσις Τζέην Λούτγουϊτζ, με την οποία απέκτησε συνολικά έντεκα παιδιά, επτά κόρες και τέσσερις γιους, μεταξύ αυτών και ο Τσαρλς.

Διαφάνεια 10:

Ο Κάρολ γεννήθηκε και έζησε τα πρώτα του παιδικά χρόνια στο Daresbury της βόρειας Αγγλίας ενώ σε ηλικία έντεκα ετών, ακολούθησε την οικογένειά του στο χωριό Croft-on- Tees , όπου μετακόμισε. Οι πρώτες του σπουδές περιλάμβαναν μαθήματα κατ' οίκον, αλλά στα δώδεκά του χρόνια, οι γονείς του τον έστειλαν σε ιδιωτικό σχολείο, στη γειτονική περιοχή του Ρίτσμοντ. Τον αμέσως επόμενο χρόνο, μεταφέρθηκε στο  Rugby School , ένα από τα παλαιότερα δημόσια σχολεία του Ηνωμένου Βασιλείου. Οι επιδόσεις του υπήρξαν εξαιρετικές, ωστόσο ο ίδιος σημείωσε αργότερα για την περίοδο της φοίτησής του,  "δεν μπορώ να πω πως αναπολώ τη ζωή μου στο δημόσιο σχολείο με κάποια αίσθηση ευχαρίστησης " . Τον Ιανουάριο του  1851 εγκαταστάθηκε στην Οξφόρδη, όπου φοίτησε στο κολέγιο  Christ Church , στο οποίο είχε σπουδάσει παλαιότερα και ο πατέρας του. Λίγες μόλις ημέρες αργότερα του ανακοινώθηκε ο θάνατος της μητέρας του, πιθανόν από μηνιγγίτιδα ή καρδιακή προσβολή . Ήδη από νεαρή ηλικία, ο Κάρολ έγραφε ποιήματα και διηγήματα, τα οποία δημοσίευε σε λογοτεχνικά περιοδικά με σχετική επιτυχία. Το 1854, ξεκίνησε να συνεισφέρει ως συντάκτης, στο περιοδικό  The Comic Tunes , δημοσιεύοντας ποιήματα, κυρίως σατιρικού ύφους. Λίγο αργότερα, γράφοντας στο περιοδικό  The Train , χρησιμοποίησε για πρώτη φόρα λογοτεχνικό ψευδώνυμο, για τη δημοσίευση του ποιήματος  Solitude . Αρχικά, πρότεινε στον εκδότη του περιοδικού, Έντμουντ Γέιτς, το όνομα  Dares , προερχόμενο από το  Daresbury  που αποτελούσε τον τόπο γέννησης του. Ο Γέιτς δεν έκανε αποδεκτό το ψευδώνυμο αυτό και ο Ντότζσον του πρότεινε τέσσερα εναλλακτικά ονόματα, εκ των οποίων τελικά, ο Γέιτς επέλεξε το  Λιούις Κάρολ  ( Lewis Caroll ).Δημοσίευσε έργα του και σε μικρότερα περιοδικά όπως τα  Whitby Gazette  και  Oxford Critic .

authorStream Live Help