Hoofdstuk 4

Views:
 
Category: Entertainment
     
 

Presentation Description

No description available.

Comments

Presentation Transcript

~Voorafgaand aan deze update~:

~Voorafgaand aan deze update~ Tristan is een detective die awesome is en zaken oplost, BEHALVE die moorden die er de laatste tijd gepleegd worden door wie dan ook want wow wie zou die gedaan hebben. Joey kwam er achter dat het bedrijf waarvan hij opdrachten krijgt een soort wedstrijd houd, waarin huurmoordenaars tegen elkaar op gezet worden en er geld ingezet word op verschillende deelnemers. Hij zei dat tegen Rachel en ze was er op haar eigen manier redelijk kapot van want zij deed dit ook al haar hele leven. Joey en Rachel hielden een avond waar ze niet over hun werk praatten, maar de volgende dag zou alles weer zoals daar voor worden en zouden ze weer achter elkaar aan gaan.

PowerPoint Presentation:

Joey zit met zijn handen in zijn haar. Waar was hij gisteravond in godsnaam mee bezig geweest? Hij was dichtbij geweest, zo dichtbij, maar hij had niets gedaan. Hij had toegegeven aan een stomme belofte en haar niets aangedaan. En waarom? Hij wist niet of het de alcohol was, of of hij werkelijk een idioot was, maar dom was het zeker.

PowerPoint Presentation:

Waar was hij ook helemaal mee bezig de laatste tijd? Hij was nu al zo’n drie dagen op een missie, maar hij had niets bereikt, zo niet achteruit gegaan. Hij zucht. Maar aan de andere kant wist hij ook niet meer of hij het nog wilde. Hij dacht dat zijn wereldje bekend was, dat niets hem meer zou kunnen verrassen, maar zoals altijd was daar dan toch iets.

PowerPoint Presentation:

Ze hadden tegen hem gelogen. Recht in zijn gezicht. Misschien hadden ze wel gelachen over hoe naïef hij accepteerde dat hij keer op keer mensen moest vermoorden die steeds minder hulpeloos leken te zijn. En dit was de troef. Kon hij ze dat wel gunnen? Na alles dat ze hem hadden aangedaan? Was dit niet het moment voor wraak? Hij schrikt op uit zijn gedachten van een geklop op zijn raam.

PowerPoint Presentation:

Achterdochtig blijft hij bij het raam staan als hij niemand ziet. ‘ Laat me er toch gewoon in.’ Rachel . Dat sloeg ook nergens op. Ze hadden beloofd dat het morgen allemaal weer hetzelfde zou zijn. Ze zouden doorgaan met hun leventje, alsof er niets aan de hand was. Maar was dit wel een leven? Verdomme, daar was die twijfel weer. Nog nooit was hij zo van zijn stuk af geweest als nu. ‘ Joey, ik weet dat je daar bent.’

PowerPoint Presentation:

Hij stapt naar buiten en smijt de deur achter zich dicht . ‘Wat doe jij hier?’ snauwt hij. Rachel haalt nonchalant haar schouders op. ‘Met jou praten .’ Ze kijkt op haar gemak om zich heen. ‘Gezellig buurtje hier.’ ‘ Je realiseert je dat ik je nu zou kunnen vermoorden?’ Ze lacht ( lacht! ) en gebaart hem dichterbij te komen. ‘Doe het dan. Volgens mij heb je niet eens wapens bij je, maar doe vooral je best .’

PowerPoint Presentation:

Als hij niet reageert, laat ze haar handen zakken. ‘Dus jij twijfelt ook .’ ‘ Natuurlijk twijfel ik ook.’ Mompelt hij. ‘Maar we kunnen toch niet zomaar stoppen? Dat is hartstikke verdacht.’ Rachel rolt met haar ogen. ‘Natuurlijk stoppen we niet gewoon, ik ben niet achterlijk. Maar als mijn leven hierdoor in elkaar stort, neem ik het hele gebeuren met me mee.’

PowerPoint Presentation:

Joey zucht diep. ‘Ik weet wel iemand die misschien kan helpen, maar het is riskant, en ik weet niet of het wel werkt-’ ‘ Maar je weet wel iemand?’ onderbreekt Rachel hem. ‘ Ja, dat zeg ik. Ik weet alleen niet of je het wel wilt riskeren. Hoe veel heb je hier voor over?’ Rachel klopt hem geruststellend op zijn arm. ‘Geen zorgen, heel erg veel .’ ~

PowerPoint Presentation:

Tristan was op zijn kantoor druk aan het werk. De zaak van Elaine Scott was nog steeds niet opgelost, maar er was ondertussen meer bij gekomen. Het begon gevaarlijk te worden voor Tristans carrière, en hij was vastbesloten om het te beëindigen. Het kon niet zo door gaan. Ze waren er nog steeds van overtuigd dat het door dezelfde persoon werd gedaan, maar wie?

PowerPoint Presentation:

Tristan liet zijn hoofd in zijn handen zakken. Danny zette een mok koffie op het bureau naast hem neer. ‘ Het is niet jouw schuld,’ merkte deze op. ‘Ze zijn gewoon heel erg goed. Ze laten geen enkele steek vallen.’ ‘ Is dat ooit een probleem geweest?’ Danny haalde zijn schouders op. ‘Niet zo negatief, meneer.’

PowerPoint Presentation:

‘Vind je het gek dat ik negatief ben,’ snauwde Tristan. ‘Ik heb nog nooit een zaak zo groot en zo moeilijk gezien.’ Hij nam en slok van zijn koffie en veroorzaakte een stilte. Hij wist dat Danny het niet fijn vond als hij kortaf tegen hem deed. D e jongen deed ook maar zijn best om hem op te vrolijken. Tristan zuchtte. ‘Sorry. Ik zit gewoon heel erg op het randje.’

PowerPoint Presentation:

Danny knikte, tevreden met de verontschuldiging. ‘Het geeft niet, ik begrijp het wel. Het lijkt gewoon heel erg onoplosbaar allemaal, de laatste tijd. Er moet echt een web zijn, recht voor onze neus.’ Hij nam een slok van zijn koffie. ‘Maar u moet toch ook toegeven dat we hulp nodig hebben.’

PowerPoint Presentation:

‘Ik zal de eerste zijn die dat toegeeft.’ Tristan staarde in de donkerbruine vloeistof. Hij dronk zijn koffie altijd zwart. Hield hem wakker. Hij hoorde voetstappen aankomen. Danny begon iets te zeggen, maar hij gebaarde hem stil te blijven. ‘ Ik hoop dat dat onze hulp is.’

PowerPoint Presentation:

De deur vloog open. Tristan keek op. In de deuropening stonden een man en vrouw. Op de achtergrond hoorde hij nog een paar politieagenten roepen dat ze daar niet zo maar naar binnen mochten gaan. Hij wuifde ze weg. ‘Kan ik jullie helpen?’ vroeg hij vriendelijk. Misschien hadden ze wat informatie voor hem over de zaak.

PowerPoint Presentation:

De vrouw liep naar binnen en ging op zijn bureau zitten. De man leunde ontspannen tegen de deurpost aan, maar Tristan zag dat hij zenuwachtig om zich heen keek. De vrouw daarentegen keek alsof het hele politiebureau van haar was. Hij kon zich niet herinneren ooit zo'n vrouw gezien te hebben. Ze glimlachte lieflijk, maar hij geloofde er niets van. Ze moest iets van hem hebben, en wist dat ze het zou krijgen ook.

PowerPoint Presentation:

‘Ik ben Rachel,’ zei ze. Ze gebaarde naar de man in de deuropening. ‘En dat is Joey. Hij liet me geloven dat jij de boel hier zo'n beetje runt. Klopt dat?’ Tristan haalde zijn schouders op. ‘Nou mevrouw,’ ‘Rachel, alstublieft.’ Nog een vriendelijke glimlach. Een rijkeluiskind misschien? Vrienden met een politicus? Ze wist duidelijk hoe het spel werkte.

PowerPoint Presentation:

Hij besloot haar te testen. ‘Ik ben niet de baas hier, maar alle problemen die u zou kunnen hebben mogen aan mij geadresseerd worden.’ Ze grijnsde nu. ‘Oh, u moet uzelf niet tekort doen, ik ga u gewoon commissaris noemen, want dat bent u duidelijk.’ Ze was nog beter dan hij verwacht had. Hij knikte tevreden.

PowerPoint Presentation:

Joey schraapte zijn keel. ‘Als jullie nu ter zake zouden kunnen komen.’ Het klonk zachtjes maar dwingend. Hij wilde hier zo snel mogelijk weg. Rachel wendde haar aandacht van Tristan af. ‘Af jongen,’ plaagde ze hem. ‘De grote mensen zijn aan het praten.’ Joey keek geïrriteerd weg.

PowerPoint Presentation:

‘Dus,’ begon Tristan. ‘Waar heb ik dit bezoek aan te danken?’ ‘We hebben wat informatie die u misschien wel interessant vind.’ Zei Rachel mysterieus. ‘Maar we willen het liever buiten bespreken.’ Tristan greep zijn jas van de kapstok en knikte naar Danny. ‘Ik ben zo terug.’

authorStream Live Help