Ενότητα 20 Από την έξωση Όθωνα ως κίνημα στο Γουδί

Ενότητα 20η: 

Ενότητα 20 η Από την έξωση του Όθωνα (1862) έως το κίνημα στο Γουδί (1909) ΚΟΥΦΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΕΙΡΗΝΗ 3 Ο Γυμνάσιο Ναυπάκτου 2011 - 2012

Ο Γεώργιος Α΄ βασιλιάς: 

Ο Γεώργιος Α΄ βασιλιάς Οι Δυνάμεις επιλέγουν τον Δανό Γεώργιο Γλύξμπουργκ ως βασιλιά της Ελλάδας (1863 - 1913)

Ενσωμάτωση Επτανήσων: 

Ενσωμάτωση Επτανήσων 1864 Η Αγγλία, πιεζόμενη από τους αγώνες των ριζοσπαστών Ελλήνων, παραχωρεί τα Επτάνησα στην Ελλάδα

Το σύνταγμα του 1864 - Περιεχόμενο: 

Το σύνταγμα του 1864 - Περιεχόμενο Θεσπίζεται, ως πολίτευμα, η βασιλευομένη δημοκρατία . Ο λαός αναγνωρίζεται ως κυρίαρχος. Ο βασιλιάς ορίζεται ανώτατος άρχοντας της πολιτείας. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από κοινού από το βασιλιά και τη βουλή. Η Γερουσία καταργείται. Καθιερώνεται καθολικό δικαίωμα ψήφου στους άντρες άνω των 21 ετών. Η δικαστική εξουσία κηρύσσεται ανεξάρτητη. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από το βασιλιά με τη συνεργασία υπουργών που διορίζει ο ίδιος.

Αλέξανδρος Κουμουνδούρος: 

Αλέξανδρος Κουμουνδούρος Δέσποσε πολιτικά από το 1864 – 1881. Διένειμε εθνικές γαίες σε ακτήμονες (1871). Εφάρμοσε αλυτρωτική πολιτική επιδιώκοντας διεύρυνση των συνόρων. Παύτηκε από το βασιλιά όταν ενεπλάκη στην Κρητική επανάσταση (1866 - 1869).

Αίτια που έπασχε ο κοινοβουλευτισμός: 

Αίτια που έπασχε ο κοινοβουλευτισμός

Χαρίλαος Τρικούπης: 

Χαρίλαος Τρικούπης Αντιτάχθηκε στις αυθαιρεσίες του βασιλιά με το άρθρο του « Τις πταίει », το 1874 .

Χαρίλαος Τρικούπης: 

Χαρίλαος Τρικούπης Εισάγει στα πολιτικά πράγματα την αρχή της δεδηλωμένης σύμφωνα με την οποία ο βασιλιάς έπρεπε να διορίζει πρωθυπουργό εκείνον που είχε την εμπιστοσύνη της βουλής, δηλαδή την υποστήριξη της πλειοψηφίας των βουλευτών. Διορίστηκε προσωρινός πρωθυπουργός το 1875, για να κάνει εκλογές.

Ο δικομματισμός [1885 - 1895]: 

Ο δικομματισμός [1885 - 1895] Ο δικομματισμός ως κυριαρχία δυο κομμάτων ήταν αποτέλεσμα της δεδηλωμένης, αφού τα μικρά κόμματα που δεν μπορούσαν να παίζουν πια αυτόνομο ρόλο είτε διαλύθηκαν είτε ενσωματώθηκαν στα μεγάλα.

Το πρόγραμμα του Χαρίλαου Τρικούπη - Στόχοι: 

Το πρόγραμμα του Χαρίλαου Τρικούπη - Στόχοι Κράτος σύγχρονο και οικονομικά αναπτυγμένο. Μεγάλα έργα υποδομής (σιδηρόδρομος, διώρυγα Κορίνθου κ.ά.). Εξυγίανση δημόσιας διοίκησης (αξιοκρατικοί διορισμοί). Ανασυγκρότηση ενόπλων δυνάμεων. Ειρηνική συμβίωση με Οθωμανική αυτοκρατορία.

Μέσα πραγμάτωσης στόχων Τρικούπη: 

Μέσα πραγμάτωσης στόχων Τρικούπη Επιβολή βαρύτατης φορολογίας. Σύναψη μεγάλων δανείων από το εξωτερικό. Προσέλκυση ομογενειακών κεφαλαίων για επενδύσεις.

Οι θέσεις του Θεόδωρου Δηλιγιάννη: 

Οι θέσεις του Θεόδωρου Δηλιγιάννη Η φορολογία έπρεπε να είναι η μικρότερη δυνατή. Εύνοια προς τα μεσαία και κατώτερα στρώματα. Ευνοεί τα ρουσφέτια (καταργεί το νόμο Τρικούπη περί αξιοκρατίας).

Η πορεία προς την οικονομική και εθνική κρίση: 

Η πορεία προς την οικονομική και εθνική κρίση Ο Τρικούπης κηρύττει την Ελλάδα σε πτώχευση το 1893 γιατί δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στις οικονομικές της υποχρεώσεις. Δεν εκλέγεται βουλευτής καν (1895).

Η πορεία προς την οικονομική και εθνική κρίση: 

Η πορεία προς την οικονομική και εθνική κρίση Ο νέος πρωθυπουργός Θ. Δηλιγιάννης εμπλέκεται στο Κρητικό ζήτημα (1897), πιεζόμενος από την κοινή γνώμη και εμπνεόμενος από τη Μεγάλη Ιδέα.

Η πορεία προς την οικονομική και εθνική κρίση: 

Η πορεία προς την οικονομική και εθνική κρίση ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ

Ο πόλεμος του 1897 και οι πολιτικές εξελίξεις έως το 1908: 

Ο πόλεμος του 1897 και οι πολιτικές εξελίξεις έως το 1908 Η εμπλοκή της Ελλάδας στο Κρητικό ζήτημα προκάλεσε τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 . Η Ελλάδα υφίσταται ταπεινωτική ήττα (οι Τούρκοι έφτασαν στη Λαμία) και αναγκάζεται να πληρώσει πολεμικές αποζημιώσεις . Για την πληρωμή της αποζημίωσης η Ελλάδα παίρνει νέο δάνειο και η οικονομία της μπαίνει υπό επιτήρηση. Ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος εγκαθίσταται στη χώρα και διαχειρίζεται τα δημόσια έσοδα.

Ο πόλεμος του 1897 και οι πολιτικές εξελίξεις έως το 1908: 

Ο πόλεμος του 1897 και οι πολιτικές εξελίξεις έως το 1908 Η ήττα του 1897, τα οικονομικά προβλήματα και οι αυθαιρεσίες του βασιλιά που παρεμβαίνει στην εσωτερική και εξωτερική πολιτική σκηνή και στη λειτουργία των ενόπλων δυνάμεων μεγαλώνουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια που καταλήγει στο στρατιωτικό κίνημα στο Γουδί το 1909 .