ADALET_HANIM

Slide 2: 

Uzun, gerçek ve müthis bir hikaye. Uzun bir bos vakitte okumaniz dilegiyle... Sesi açmanizi kesinlikle öneriyorum. Mümkünse, müzikteki bas sesleri duyabilmeniz için kulaklik kullanmanizi rica ediyorum. Bu, müzikteki duyguyu algilamaniza yardimci olacaktir. Duygusal açidan oldukça ilginç bir müzik…

Slide 4: 

ADALET HANIM

Slide 5: 

Yasli kadin yatagindan kalkti.

Slide 6: 

Sabah ezaninin insan ruhuna huzur veren sesi oda içinde yankilaniyordu. 88 yasindan beklenmeyecek bir çeviklikle pencereye dogru yöneldi. Pencereyi açmasi ile birlikte odaya ezan sesi ile birlikte baharin güzel kokusu ve kus civiltilari dolustu.

Slide 7: 

Penceresinden gözüken Kurtulus Parkina bakarak yasli cigerlerini sabahin ilik esintisi ile doldurdu. Abdestini aldi, sabah namazini kildi. Mutfaga yöneldi. Çayla birlikte bir iki lokma bir seyler atistirdi. Oturma odasina yöneldi. Eski bir fiskos masasinin yanindaki koltuguna ilisti.

Slide 8: 

Masanin üstü çerçeveler ile doluydu. Bir tanesine uzandi, caminin üzerinde titreyen parmaklarini dolastirdi. Çerçevenin içindeki fotografta Istiklal madalyali kara yagiz bir adamla, makyajsiz olmasina ragmen güzelligi göz alan bir kadin birbirlerine bakarak gülümsüyorlardi.

Slide 9: 

Yasli kadin "Günaydin Anne, Günaydin Baba" dedi. Usulca yerine koydugu çerçeveye bir bakis daha attiktan sonra baska bir çerçeveyi eline aldi. Bu siyah beyaz fotografta da subay üniformali bir adamla bir gelin yan yana duruyorlardi. Yasli kadin çerçeveyi titreyen dudaklarla öptü. "Günaydin Kocacigim" dedi.

Slide 10: 

Kadin bu çerçeveyi de biraktiktan sonra üçüncü ve son çerçeveye uzandi. Artik gözlerinden yas damliyordu. Fotograftaki biri erkek digeri kiz çocuklara bakip "Günaydin Evlatlarim" dedi. Tüm çerçevelere kisaca göz atip "Sizleri, hepinizi çok özledim" dedi.

Slide 11: 

Gözlerinde biriken yaslari sildi. Artik aglamak için bile yasli hissediyordu kendini. Agir agir dogruldugu koltugundan eski telefonuna dogru yöneldi. Agir agir numaralari çevirdi. Karsisina çikan adama "Bir taksi istiyorum" dedi ve adresi verdi. Kapisini kilitleyip, apartman merdivenlerine yöneldi. Yillarca çekmedigi zorluk kalmamisti ama simdi bu merdivenler hayatinin en büyük engeli olmustu. Agir ve dikkatli bir biçimde iniyordu. Sabirsizlanan taksi soförünün çaldigi korna sokagi inletiyordu. "Patlama be adam" dedi.

Slide 12: 

Nihayet taksiye binebildi. "Teyze hos geldin" dedi 25-30 yaslarindaki soför. "Nereye gidiyoruz?" Kadin kisa bir sessizligin sonunda "Tüm bir gün beni tasir misin?" diye sordu. "Sana 500 lira veririm." Adam küçümser bir gülümseme ile, "Mal sahibi benden her gün 500 lira istiyor teyze" dedi.

Slide 13: 

Kadin gülümsedi "O zaman sana 650 lira verecegim ne dersin?" "Kurtarmaz ama senin güzel hatirini kirmayayim. Ilk önce nereye gidecegiz?" "Anitkabir'e" "Anitkabir'e mi? "Evet" "Tamam teyzecigim" "Yas kaç teyzecigim?" "Seksen sekiz" "Masallah Allah uzun ömür versin teyzecigim" "Allah saglikli mutlu ömür versin oglum" "Haklisin teyzecim"

Slide 14: 

Taksi Anitkabir'in kapisina gelmisti. Soför "Teyzecigim geldik" dedi. Dalgin görünen kadin "Evladim burada yardimina ihtiyacim var" dedi. "Benimle gel." Adam sasirmisti. "Tabii teyze" dedi. Kuskulu gözlerle "Bizi buraya alirlar mi?" diye sordu. O ana kadar dalgin ve yorgun görünen kadin, bir anda irkildi. Gözlerinden ates fiskirarak "Ne demek almamak? Sen daha önce hiç gelmedin mi buraya?" dedi

Slide 15: 

"Hayir" "Kaç yildir Ankara'da yasiyorsun?" "Ben Ankaraliyim teyze. Dogma büyüme" "Ee o zaman" "Ne bileyim bir kez okulla gelmistik bayramda. Bayram olmayinca burasi kapali saniyordum ben" Kadin sinirli bir sekilde kafa salladi. Soför utanmisti. Mozoleye çikan mermer merdivenlere kadar konusmadilar. Merdivenlere geldiklerinde Soför kuskulu bir sekilde "Nasil çikacaksin Teyze?" diye sordu. "Her ay nasil çikiyorsam öyle" "Her ay geliyor musun?" "Evet"

Slide 16: 

Uzun bir ugrasla merdivenleri çiktilar. Mozoleye dogru agir agir ilerlediler. Içerisi çok serindi. Soför büyük bir azimle yürümeye çalisan kadinin koluna girmisti. Kadinin nefes alislari siklasmisti. Nihayet mozolenin önüne geldiler. Kadin soförün kolundan ani bir hareketle kurtuldu. Çantasini açti. Tek bir karanfil çikardi. Mozoleye dogru ilerledi. Çiçegi mozoleye koydu. Soför saskinlikla olayi seyrederken kadinin agzindan su sözlerin döküldügünü fark etti. "Hayatim boyunca sana verdigim sözü tutmak için çalistim"

Slide 17: 

Agir agir geriye çekilen kadin ellerini açip Fatiha okumaya basladi. Soför kisa bir saskinligin ardindan ona katildi. Kadin bir anlik suskunluktan sonra "Hadi gidelim" dedi. Geldiklerinden çok daha agir bir sekilde arabaya döndüler. Soför kadinin durumundan endiselenmeye baslamisti. "Yoruldun mu Teyze" dedi. Kadin sustu. Bir süre suskunluktan sonra "Evet hem de çok yoruldum" diye cevapladi. "Nereye gidiyoruz?" "Bankaya"

Slide 18: 

Soför arabasindaki kadinin herhangi biri olmadigini anlamisti. Bu yasli kadinin Atatürk'e verdigi söz ne olabilirdi? En sonunda dayanamadi. "Teyzecigim bir sey sorabilirmiyim?" "Sor bakalim evladim" "Anitkabir'de Atatürk'e bir söz verdiginizi söylemistiniz. O söz nedir?" "Uzun hikaye evladim" "Olsun be teyze anlat ne olur"

Slide 19: 

"Ben lisedeyken bizim okulumuza gelmisti Atatürk. Beni de ona çiçek vermek için seçmislerdi. Çiçegi verdigimde bana ismimi sordu. Bende "Adalet" dedim. Bunun üzerine "Ne güzel ismin varmis" dedi. "Okulu bitirince ne olacaksin" dedi bana. Hemsire dedim. Oda "Güzel meslek ama bence sen Hakim ol ismine çok yakisir" dedi. Ben kadindan hakim olmaz ki dedim. Kaslarini çatti, "Sen istedikten sonra olur. Senden söz istiyorum, hakim olacaksin" dedi ." "Sen ne dedin peki?" "Mustafa Kemal emretmis ne denir? Söz verdim."

Slide 20: 

"Peki olabildin mi Adalet Teyze?" "Evet ben Cumhuriyetin ilk kadin hakimlerindenim." "Vay be. Sende ne hikaye varmis Adalet Teyze" "Herkesin bir hikayesi vardir evladim. Herkesin hikayesi de kendine göre degerlidir. Eger insanlarin hikayelerini bilip anlayabilirsen insanlara daha anlayisli davranabilirsin" "Haklisin Adalet Teyze. Bu bankami gelmek istedigin" "Evet" "Yardim edeyim mi? Bende geleyim mi?" "Hayir. Sen burada bekle lütfen.Bu arada adin neydi evladim" "Osman teyzecigim" "Tamam Osman. Beni 45 dakika kadar sonra buradan al olur mu?" "Tamam teyzecigim"

Slide 21: 

Adalet hanim bankadan içeri girdi. Osman öglen saatinin geldigini fark edip yemege gitti. Yemek boyunca Adalet hanimi düsündü. "Kim bilir neler yasamis, neler görmüstür" diye düsündü. Tam vaktinde bankanin önündeydi. Adalet hanim 15 dakikalik gecikme ile geldi. "Hos geldin Hakim Teyze" "Çok uzun zamandir bana Hakim denmemisti." "Hosuna gitmediyse söylemeyeyim?" "Yok aksine hosuma gitti. Sagol" "Nereye gidiyoruz?" "Seyranbaglari’ na" "Tabii"

Slide 22: 

"Hakim Teyze çok yer gezmissindir sen" "Tüm Anadolu'yu karis karis gezdik rahmetli kocamla" "Ne is yapardi amca?" "Subaydi." "Ne zaman vefat etti?" "1952'de" "Çok olmus. Gençmis" "Kore savasinda sehit oldu." "Allah rahmet eylesin Hakim teyze" "Sagol" "Seyranbaglari‘ na geldik nereye gidecegiz?" "Saga sap. Ikinci binanin önünde dur." "Tamam. Buyur Hakim Teyze. Geleyim mi ben" "Yok bekle burada"

Slide 23: 

Osman beklemeye basladi. Bir ara merak etti. Binanin uzaktan görünen levhasina bakti. "Seyranbaglari Kiz Yetistirme Yurdu" yazisini okudu. Anlam veremedi. "Bu kadin burada ne yapar ki?" diye düsündü.

Slide 24: 

Yarim saat sonra Adalet hanim göründü. Yaninda orta yasli kibar bir hanim vardi. Adalet hanimi arabaya agir agir bindirdi. Kadin "Adalet Hanim size ne kadar tesekkür etsek azdir. Her zaman yanimizdasiniz. Kizlarda sizi çok seviyor. Ne olur arayi çok uzatmayin. Yine gelin" dedi. Adalet hanim, bugulu gözlerle "Insallah. Kizlara selamimi söyleyin. Bende onlari çok seviyorum. Onlara iyi bakin" dedi.

Slide 25: 

Araba hareket etti. "Nereye Hakim Teyze?" "Hemen iki sokak öteye" Osman iki sokak ötede bu sefer baska bir binanin önüne park etti. Bu binada da "Ankara Seyranbaglari Huzurevi" yaziyordu. "Bekle beni" "Tabii Hakim Teyze"

Slide 26: 

Yine 1 saate yakin bir bekleyisin sonunda bu sefer etrafinda bir çok yasli kadin ve adamla çikageldi Adalet Hanim. Sarilip öpüstükten sonra oradan ayrildilar. Osman dikiz aynasindan Adalet Hanim'in gözlerinden akan yaslari fark etti. "Iyi misin Hakim Teyze" "Iyiyim Osman. Eski dostlari görünce insan bir hos oluyor" "Nereye gidiyoruz?" "Cebeci Asri Mezarligina" "Tamam"

Slide 27: 

"Teyze nerelisin sen?" "Aydin Sökeliyim. Babam orada pamuk ekerdi. Annem ev hanimiydi. Sonra Kurtulus Savasi oldu. Babam savasa gitti. Söke isgal oldu. Biz daglara kaçtik annemle. Saklandik dag köylerinde. Savas bitince Söke'ye döndük. Allah'a Sükür babam da sag salim döndü savastan." "Sonra ne oldu?" "Liseye Aydin'a gönderdi babam. Orada Atatürk'le karsilastim. Sözümü tutmak için Istanbul'a gittim. Hukuk fakültesine girdim. Orada rahmetli esimle karsilastim. O Harbiye'de okuyordu o zaman. Mezun olunca evlendik.."

Slide 28: 

"Çocugunuz var mi?" "Bir kizim bir oglum vardi." "Neredeler simdi?" "Oglum disislerinde çalisiyordu." "Ne güzel" "1978'de Fransa'da Ermeniler öldürdüler." "Üzüldüm Hakim Teyze. Basin sag olsun. O da babasi gibi sehit oldu yani" "Evet. Sehit babanin sehit oglu. Allah kimseye evlat acisi vermesin." "Amin. Ya kizin?" "O esi ve çocuklari ile Izmit'te yasiyordu. Ögretmendi. 1999'da depremde hepsi vefat ettiler." "Allah rahmet eylesin. Bos bogazligimla üzdüm seni Hakim Teyze kusura bakma" "Sanki sormasan aklimdan çikiyorlar mi evladim. Sen üzülme sagol"

Slide 29: 

"Geldik Teyze" "Tamam evladim. Al iste paran artik gidebilirsin." "Hakim teyze buradan nasil döneceksin? Ben seni bekleyeyim eve birakayim." "Yok beni alacaklar buradan" "Hakim Teyze bu para fazla. Kusura bakma ben sana yalan söyledim. Taksinin sahibi benden 350 lira bekliyor. Affet beni. 350’ yi ona veririm. Gerisi kalsin. Bende para istemem. Bugün senden aldigim hayat dersinin parasal karsiligi yok zaten." "Çocuklarin var mi?" "Iki tane ellerinden öperler." Taksinin günesliginden çocuklarinin resimlerini çikarip gösterdi. "Adlari nedir?" "Kemal ve Ayse" "Oglumun adi da Kemaldi."

Slide 30: 

Sessizligin ardindan Osman'in elindeki parayi ittirdi Adalet Hanim.. "Onlara bir seyler al benim için. Onlari okut. Ama yalansiz, dolansiz, çok çalisarak helal lokma ile büyüt ve okut. Atatürk'ün bana yaptigi gibi içlerindeki gücü fark etmelerini sagla. Bir de vatanini, milletini sevmelerini ögütle onlara."

Slide 31: 

Osman Adalet Hanimin ellerine sarilip öptü. Ona iyi evlatlar yetistirecegine söz verdi. Adalet hanim mezarligin kapisindan agir agir içeri girerken; Osman yasli gözlerle onu izliyordu. Hayatinin en büyük dersini kendisi küçücük, yüregi yasadigi acilara ragmen kocaman ve güçlü bu yasli kadindan almisti. Osman arabasini mal sahibine götürmeye karar verdi. Bu gün daha fazla çalisamazdi.

Slide 32: 

Ertesi gün Ankara'da garip bir yagmur yagiyordu. Sanki gök delinmisti. Osman taksiyi mal sahibinden almis, duraga gelmisti. Çay ocaginin yaninda duran gazeteyi aldi. Ilk sayfadaki haberlere göz gezdirdi. Siyaset doluydu gazete. Hiç anlamazdi. Sikilip adli olaylarin yer aldigi üçüncü sayfayi açti. Taksiciler arkadaslari ile ilgili kötü haberleri genellikle oradan alirlardi. Göz gezdirirken bir haber dikkatini çekti.

Slide 33: 

"Dün gece geç saatlerde Cebeci Asri mezarliginda bulunan cesedin Cumhuriyet tarihinin ilk Kadin Hakimlerinden Adalet YILMAZ'a ait oldugu belirlendi. Adalet YILMAZ'in bulundugu yerdeki mezarlarin esine ve ogluna ait oldugu belirlendi. YILMAZ vefat ettigi gün bankadaki tüm parasini çektigi, bu parayi ikiye bölerek Seyranbaglari’ ndaki bir kiz yetistirme yurdu ile bir huzurevine bagisladigi belirlendi. Polis, Adalet YILMAZ'in mezarliga ölmek için gittigini düsünüyor."

Slide 34: 

Osman bir anda sarsildi. Gözyaslarina engel olamiyordu. Taksici arkadaslari hiçbir sey anlamadilar. Bir daha da hiç anlatmadi Osman bu yasadiklarini.

Slide 35: 

Herkesin tek bildigi Osman'in bardaktan bosanircasina yagan yagmur altinda "Gökler bile sana agliyor…" diyerek agladigi…

Slide 37: 

Serefle bitirilmesi gereken,En asil görev, hayattir.Bir lokma ekmek için,Serefini çignetmeye;Bir anlik eglence için,Servetini tüketmeye;Bir zamanlik mevkii için,El ayak  öpmeye;Günlük menfaatler için,Onurunu terk etmeye,Bir kisim insanlara kizip;Tüm insanlara düsmanOlmaya degmez bu hayat. Not: