Αρχαίο και σύγχρονο θέατρο6

Views:
 
Category: Entertainment
     
 

Presentation Description

No description available.

Comments

Presentation Transcript

Slide 1:

Υπερκινητικος Δασκαλος Αρχαίο και σύγχρονο θέατρο Μαρίλη Α.

Slide 2:

Υπερκινητικος Δασκαλος Το αρχαίο ελληνικό θέατρο , θεσμός της αρχαιοελληνικής πόλης-κράτους , διδασκαλία και τέλεση θεατρικών παραστάσεων, επ' ευκαιρία των εορτασμών του Διονύσου, αναπτύχθηκε στα τέλη της αρχαϊκής περιόδου και διαμορφώθηκε πλήρως κατά την κλασική περίοδο -κυρίως στην Αθήνα. Φέρει έναν έντονο θρησκευτικό και μυστηριακό χαρακτήρα κατά τη διαδικασία της γέννησής του, αλλά και έναν εξίσου έντονο κοινωνικό και πολιτικό χαρακτήρα κατά την περίοδο της ανάπτυξής του. Αρχαίο ελληνικό θέατρο

Slide 3:

Υπερκινητικος Δασκαλος Τα κύρια μέρη του αρχαίου ελληνικού θεάτρου ήταν η σκηνή , η ορχήστρα και το κοίλον , με τα ακόλουθα επιμέρους μέρη: Η σκηνή : ορθογώνιο, μακρόστενο κτήριο, που προστέθηκε κατά τον 5ο αι. π.Χ. στην περιφέρεια της ορχήστρας απέναντι από το κοίλον. Στην αρχή ήταν ισόγεια και χρησιμοποιούταν μόνο ως αποδυτήρια, όπως τα σημερινά παρασκήνια και τα καμαρίνια. Το προσκήνιο : μια στοά με κίονες μπροστά από τη σκηνή. Ανάμεσα στα διαστήματα των κιόνων βρίσκονταν θυρώματα και ζωγραφικοί πίνακες (τα σκηνικά). Τα θυρώματα του προσκηνίου απέδιδαν τρεις πύλες, από τις οποίες έβγαιναν οι υποκριτές. Το προσκήνιο ήταν αρχικά πτυσσόμενο, πιθανώς ξύλινο. Τα παρασκήνια : τα δύο άκρα της σκηνής που προεξέχουν δίνοντάς της σχήμα Π στην κάτοψη. Οι πάροδοι : οι διάδρομοι δεξιά και αριστερά από τη σκηνή που οδηγούν στην ορχήστρα. Συνήθως σκεπάζονταν με αψίδες Τα μέρη του αρχαίου ελληνικού θεάτρου

Slide 4:

Υπερκινητικος Δασκαλος Η ορχήστρα : Η ημικυκλική (ή κυκλική, π.χ. Επίδαυρος) πλατεία στο κέντρο του θεάτρου. Συνήθως πλακόστρωτη. Εκεί δρούσε ο χορός. Η θυμέλη : ο βωμός του Διονύσου στο κέντρο της ορχήστρας. Ο εύριπος : αγωγός απορροής των υδάτων στην περιφέρεια της ορχήστρας από το μέρος του κοίλου. Το κοίλον : όλος ο αμφιθεατρικός χώρος (με τα εδώλια, τις σκάλες και τα διαζώματα) γύρω από την ορχήστρα όπου κάθονταν οι θεατές. Οι αναλημματικοί τοίχοι : οι τοίχοι στήριξης του εδάφους στα άκρα του κοίλου. Οι αντηρίδες : πυργοειδείς τοίχοι κάθετοι προς τους αναλημματικούς που χρησιμεύουν στην καλύτερη στήριξή τους. Τα διαζώματα : οριζόντιοι διάδρομοι που χωρίζουν τις θέσεις των θεατών σε οριζόντιες ζώνες. Οι σκάλες : κλιμακωτοί εγκάρσιοι διάδρομοι για την πρόσβαση των θεατών στις θέσεις τους. Οι κερκίδες : ομάδες καθισμάτων σε σφηνοειδή τμήματα που δημιουργούνται από τον χωρισμό των ζωνών με τις σκάλες. Τα εδώλια : τα καθίσματα, οι θέσεις των θεατών. Η προεδρία : η πρώτη σειρά των καθισμάτων όπου κάθονταν οι επίσημοι.

Slide 5:

Υπερκινητικος Δασκαλος Αρχαίο θέατρο

Slide 6:

Υπερκινητικος Δασκαλος Ηρώδειο

Slide 7:

Υπερκινητικος Δασκαλος

Slide 8:

Υπερκινητικος Δασκαλος

Slide 9:

Υπερκινητικος Δασκαλος

Slide 10:

Υπερκινητικος Δασκαλος

Slide 11:

Υπερκινητικος Δασκαλος

Slide 12:

Υπερκινητικος Δασκαλος

Slide 13:

Υπερκινητικος Δασκαλος

Slide 14:

Υπερκινητικος Δασκαλος Αισχύλος

Slide 15:

Υπερκινητικος Δασκαλος Σοφοκλής

Slide 16:

Υπερκινητικος Δασκαλος Ευριπίδης

Slide 17:

Υπερκινητικος Δασκαλος Αριστοφάνης

Slide 18:

Υπερκινητικος Δασκαλος Παραστάσεις αρχαίου θεάτρου

Slide 19:

Υπερκινητικος Δασκαλος Όρνιθες

Slide 20:

Υπερκινητικος Δασκαλος Λυσιστράτη

Slide 21:

Υπερκινητικος Δασκαλος

Slide 22:

Υπερκινητικος Δασκαλος Σύγχρονο θέατρο

Slide 23:

Υπερκινητικος Δασκαλος Το θέατρο είναι ο κλάδος της τέχνης που αναφέρεται στην απόδοση ιστοριών μπροστά σε κοινό, με τη χρήση κυρίως του λόγου, αλλά και της μουσικής και του χορού. Το θέατρο μπορεί να έχει διάφορες μορφές, όπως είναι ο μονόλογος, η όπερα , το μπαλέτο , η παντομίμα κ.α. Το θέατρο δημιουργήθηκε για πρώτη φορά στην Αρχαία Αθήνα, σαν μια εξέλιξη του διθύραμβου . Οι πρώτες μορφές του θεάτρου σε όλη τη διάρκεια της ελληνικής αρχαιότητας ήταν η τραγωδία, η κωμωδία και το σατυρικό δράμα. Στο αρχαίο Ελληνικό θέατρο πρωταγωνιστούσαν μονάχα άντρες και ακόμη *και σε γυναικείους ρόλους ντύνονταν οι ίδιοι γυναίκες. Το 1962, από το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου, καθιερώθηκε η 27η Μαρτίου ως Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου.

Slide 24:

Υπερκινητικος Δασκαλος

Slide 25:

Υπερκινητικος Δασκαλος

Slide 26:

Υπερκινητικος Δασκαλος

Slide 27:

Υπερκινητικος Δασκαλος

Slide 28:

Υπερκινητικος Δασκαλος

Slide 29:

Υπερκινητικος Δασκαλος

Slide 30:

Υπερκινητικος Δασκαλος

Slide 31:

Υπερκινητικος Δασκαλος