Ηλιακό σύστημα

Views:
 
Category: Education
     
 

Presentation Description

Μερικές πληροφορίες για τη δημιουργία και την εξέλιξη του ηλιακού μας συστήματος. Στοιχεία πλανητικής γεωλογίας

Comments

Presentation Transcript

Ηλιακό σύστημα:

Ηλιακό σύστημα Αλέξανδρος Χατζηπέτρος

Τι είναι ένα ηλιακό σύστημα;:

Τι είναι ένα ηλιακό σύστημα; Τα ηλιακά συστήματα αποτελούνται από πλανήτες, δορυφόρους, αστεροειδείς, κομήτες, αέρια, σκόνες και άλλα σωματίδια που περιφέρονται γύρω από ένα ή περισσότερα άστρα, με την ονομασία "'ήλιους". Υπήρχε η άποψη ότι τα ηλιακά συστήματα ήταν σχετικά ασυνήθιστα στο Σύμπαν, όμως μετά από τις νέες ανακαλύψεις των αστρονόμων οι αντιλήψεις άλλαξαν. Η καλύτερη κατανόηση του σχηματισμού των πλανητών και των άστρων, μας οδήγησε στη σκέψη ότι ο σχηματισμός των ηλιακών συστημάτων είναι πολύ πιο εύκολος απ' ότι κάποτε πίστευαν και ότι σίγουρα δεν είμαστε το μόνο ηλιακό σύστημα μέσα στον Γαλαξία μας. Με την πρόοδο της τεχνολογίας και με την καλυτέρευση των οπτικών συστημάτων και μεθόδων παρατήρησης, η έρευνα για τον εντοπισμό πλανητών γύρω από άλλα γειτονικά άστρα μπορεί να θεωρηθεί πολύ εύκολη υπόθεση.

Slide 3:

Στάδια δημιουργίας του πρωτοήλιου και των πρωτοπλανητών σε ένα ηλιακό σύστημα.

Slide 4:

Νέα ηλιακά συστήματα στο νεφέλωμα του Ωρίωνα.

Το ηλιακό μας σύστημα:

Το ηλιακό μας σύστημα Το ηλιακό μας σύστημα αποτελείται από τον Ήλιο, ένα κοινό αστέρι τύπου G, όμοια του οποίου υπάρχουν δισεκατομμύρια σε κάθε γαλαξία, από 8 βασικούς πλανήτες , μεταξύ των οποίων και η Γη, και από χιλιάδες μικρότερα σώματα (δορυφόροι πλανητών, αστεροειδείς και κομήτες). Ο Ήλιος αποτελεί το 99.85% της μάζας του Ηλιακού μας συστήματος. Υπάρχουν δύο βασικά είδη πλανητών , οι μικροί, πυκνοί και βραχώδεις πλανήτες (Ερμής, Αφροδίτη, Γη και Άρης) και οι γιγάντιοι, χαμηλής πυκνότητας πλανήτες (Δίας, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας). Ο Δίας είναι ο μεγαλύτερος πλανήτης του Ηλιακού μας συστήματος, και αν είχε λίγο μεγαλύτερη μάζα θα είχε μετατραπεί και αυτός σε αστέρα, παράγοντας τεράστια ποσά ενέργειας από την σύντηξη ατόμων Υδρογόνου.

Δομή του ηλιακού συστήματος:

Δομή του ηλιακού συστήματος

Συγκριτικά μεγέθη:

Συγκριτικά μεγέθη

Κατανομή της ύλης στο ηλιακό μας σύστημα:

Κατανομή της ύλης στο ηλιακό μας σύστημα Ήλιος: 99,85% Πλανήτες: 0,135% Κομήτες: 0,01% (;) Δορυφόροι: 0,00005% Αστεροειδείς: 0,0000002% (;) Διαπλανητικό υλικό: 0,0000002% (;)

Δορυφόροι - τροχιές:

Δορυφόροι - τροχιές Εκτός από τον Ερμή και την Αφροδίτη, όλοι οι άλλοι πλανήτες έχουν και δορυφόρους , δηλαδή μικρούς πλανήτες που περιστρέφονται γύρω τους. Πολλοί από τους δορυφόρους αυτούς ανακαλύφθηκαν από πρόσφατες διαστημικές αποστολές, ιδιαίτερα αυτοί των πιο απομακρυσμένων πλανητών. Όλοι οι πλανήτες περιστρέφονται γύρω από τον Ήλιο σε ελλειπτικές τροχιές, οι οποίες βρίσκονται όλες, εκτός από αυτή του Πλούτωνα, στο ίδιο επίπεδο, το επίπεδο της εκλειπτικής . Το επίπεδο της τροχιάς του Πλούτωνα σχηματίζει γωνία 18 περίπου μοιρών με το επίπεδο της εκλειπτικής. Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι οι πιο μακρινοί πλανήτες (Δίας, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδών), εκτός του Πλούτωνα, παρουσιάζουν σύστημα δακτυλίων.

Πλανητικές τροχιές:

Πλανητικές τροχιές

Ήλιος:

Ήλιος Ο Ήλιος και το ηλιακό σύστημα γεννήθηκαν, σύμφωνα με την επικρατέστερη σήμερα θεωρία, πριν από 4,5 περίπου δισεκατομμύρια χρόνια από ένα περιστρεφόμενο αρχικό νεφέλωμα αερίου και σκόνης. Η κεντρική μεγάλη συμπύκνωση αποτέλεσε τον πρωτο -ήλιο, ενώ από κομμάτια της υπόλοιπης ύλης σχηματίστηκαν οι πρωτο -πλανήτες. Σύμφωνα με την επικρατούσα θεωρία για την εξέλιξη των αστεριών, ο Ήλιος θα μετατραπεί σε έναν κόκκινο γίγαντα σε 5 περίπου δισεκατομμύρια χρόνια και κατόπιν θα καταλήξει σε λευκό νάνο.

Μάζα - θερμοκρασία:

Μάζα - θερμοκρασία Η μάζα του Ήλιου, ίση με 1,99x10 30 kg , αντιπροσωπεύει το 99,85% όλης της μάζας του ηλιακού συστήματος. Ο Ήλιος δεν είναι ένα στερεό σώμα. Είναι μια «περιστρεφόμενη μπάλα» θερμού πλάσματος. Το κέντρο του είναι ένας ισχυρός θερμοπυρηνικός αντιδραστήρας, ο οποίος βρίσκεται σε συνεχή λειτουργία και εκπέμπει τεράστιες ποσότητες φωτονίων και σωματιδίων προς όλες τις κατευθύνσεις. Η θερμοκρασία στο κέντρο του είναι τόσο μεγάλη (15,6 εκατομμύρια βαθμοί Κελσίου), που οι πυρήνες του υδρογόνου ενώνονται ανά τέσσερις μετατρέπονται σε πυρήνες ηλίου και σε ενέργεια. Ένα μικρό ποσοστό της ενέργειας αυτής φτάνει στη Γη, είναι όμως παρ' όλα αυτά αρκετό να συντηρεί τη ζωή στον πλανήτη μας.

Δομή του ήλιου (1):

Δομή του ήλιου (1) Το κέντρο του Ήλιου περιβάλλουν δύο σφαιρικές ζώνες. Η πρώτη είναι η εσωτερική ζώνη, που ονομάζεται ζώνη ακτινοβολίας ( radiative zone) , επειδή σ' αυτήν η ενέργεια μεταφέρεται προς τα έξω υπό μορφή ακτινοβολίας (φωτονίων) Η δεύτερη, που περιβάλλει τη ζώνη ακτινοβολίας, ονομάζεται ζώνη μεταφοράς ( convective zone) επειδή σ' αυτήν η ενέργεια μεταφέρεται με τεράστια ανοδικά ρεύματα, που μεταφέρουν προς τα πάνω θερμές μάζες πλάσματος.

Δομή του ήλιου (2):

Δομή του ήλιου (2) Η ορατή επιφάνεια του Ήλιου, η φωτόσφαιρα , έχει θερμοκρασία 5.800 βαθμών Κελσίου περίπου. Ακριβώς πάνω από τη φωτόσφαιρα υπάρχει ένα λεπτό στρώμα, πάχους μερικών χιλιάδων χιλιομέτρων, που καλείται χρωμόσφαιρα . Πάνω από τη χρωμόσφαιρα εκτείνεται ένα στρώμα θερμών αερίων, το στέμμα . Η θερμοκρασία του, που ξεπερνά τους 1.000.000 βαθμούς , είναι κατά πολύ υψηλότερη από αυτήν της ορατής επιφάνειας, γεγονός που αποτελεί μέχρι σήμερα ένα άλυτο μυστήριο. Η υψηλή αυτή θερμοκρασία δημιουργεί μια συνεχή ροή ιονισμένου αερίου, που ονομάζεται ηλιακός άνεμος. Ο ηλιακός άνεμος ξεκινά από τον Ήλιο με ταχύτητες 400 ως 800 km το δευτερόλεπτο και φτάνει ως τα όρια του ηλιακού συστήματος.

Περιστροφή του Ήλιου:

Περιστροφή του Ήλιου Ο Ήλιος δεν περιστρέφεται σαν στερεό σώμα. Η ύλη της φωτόσφαιρας στην περιοχή του ισημερινού κινείται ταχύτερα απ' ό,τι στους πόλους. Αυτή η «διαφορική περιστροφή» του Ήλιου επηρεάζει το μαγνητικό πεδίο του. Στο συνδυασμό διαφορικής περιστροφής και μαγνητικού πεδίου οφείλονται όλοι οι εντυπωσιακοί σχηματισμοί που παρατηρούνται στην επιφάνεια του, όπως κηλίδες, βρόχοι, προεξοχές, εκλάμψεις.

Ερμής:

Ερμής Ακτίνα (km): 2440 Μάζα ( kg): 0,330x10 24 Μάζα: 0,055 (Γη=1) Επιτάχυνση της βαρύτητας ( m/sec 2 ) : 3,7 Μέση θερμοκρασία ( o C): 167 Μέση απόσταση από τον Ήλιο: 57,91 εκ. km Δορυφόροι: 0 Τροχιακή περίοδος: 87,97 γήινες ημέρες Περίοδος περιστροφής: 58.65 γήινες ημέρες Εκκεντρότητα τροχιάς: 0,206 Κλίση τροχιάς: 7.0°

Στοιχεία:

Στοιχεία Το περιήλιό του, δηλαδή η κοντινότερη απόσταση του πλανήτη από τον Ήλιο, είναι περίπου 47.000.000 km , ενώ το αφήλιο - η πιο μακρινή απόσταση από τον Ήλιο - είναι σχεδόν 70.000.000 km. Η απόστασή του από τη Γη κυμαίνεται μεταξύ 91.700.000 και 218.900.000 km και εξαρτάται από τις θέσεις των δύο πλανητών. Είναι ο δεύτερος μικρότερος πλανήτης στο ηλιακό σύστημα μετά τον Πλούτωνα. Η διάμετρός του, 4900 km περίπου, είναι μόλις ~ 40% μεγαλύτερη από της Σελήνης και ~ 40% μικρότερη από της Γης. Είναι μικρότερος σε μέγεθος από τον Γανυμήδη και τον Τιτάνα, δορυφόροι του Δία και του Κρόνου, αντίστοιχα.

Slide 20:

Φωτογραφίες της επιφάνειας του Ερμή με εμφανή τα σημάδια πρόσκρουσης μετεωριτών (κρατήρες).

Αφροδίτη:

Αφροδίτη «Αδελφός πλανήτης» της Γης Ακτίνα (km): 6052 Μάζα ( kg): 4,869 x10 24 Επιτάχυνση της βαρύτητας ( m/sec 2 ) : 8,9 Μέση θερμοκρασία ( o C): 464 Μέση απόσταση από τον Ήλιο: 108,21 εκ. km Δορυφόροι: 0

Στοιχεία:

Στοιχεία Η Αφροδίτη έχει διάμετρο 12100 km περίπου, περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του σε 243 γήινες ημέρες , με φορά αντίστροφη από αυτή της Γης, και περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο σε 224 γήινες ημέρες. Η Αφροδίτη έχει παρόμοιο μέγεθος και πυκνότητα με την Γη αλλά πολύ διαφορετική σύσταση της ατμόσφαιρας της, που είναι πολύ πυκνή και αποτελείται κυρίως από διοξείδιο του άνθρακα (96%) και άζωτο (3%), χωρίς ίχνος υδρατμών. Τα παρατηρούμενα νέφη αποτελούνται από σταγονίδια θειικού οξέως. Η μέση επιφανειακή της θερμοκρασία είναι 464 βαθμοί Κελσίου . Η υψηλότατη αυτή θερμοκρασία, ψηλότερη ακόμα και από του Ερμή παρόλο που αυτός βρίσκεται πλησιέστερα στον Ήλιο, είναι αποτέλεσμα του φαινομένου του θερμοκηπίου. Η ηλιακή ακτινοβολία περνά μέσα από τα νέφη και μετατρέπεται σε θερμότητα, η οποία λόγω της πυκνής ατμόσφαιρας διοξειδίου του άνθρακα δεν μπορεί να ξεφύγει με μορφή υπέρυθρης ακτινοβολίας και έτσι σταδιακά αυξάνεται η θερμοκρασία του πλανήτη.

Slide 23:

Φωτογραφία της Αφροδίτης από το Mariner 10

Slide 24:

Η επιφάνεια της Αφροδίτης δεν είναι ορατή λόγω των νεφών. Το ψηφιακό μοντέλο εδάφους αυτό κατασκευάστηκε από δεδομένα ραντάρ του Magellan.

Αφροδίτη - Γεωλογία:

Αφροδίτη - Γεωλογία Η Αφροδίτη καλύπτεται από πυκνή ατμόσφαιρα και φέρει σαφείς ενδείξεις έντονης ηφαιστειακής δραστηριότητας κατά το παρελθόν με ηφαίστεια τύπου ασπίδας και σύνθετα. Έχει σχετικά λίγους κρατήρες από προσκρούσεις με αστεροειδείς, λόγω της πυκνής ατμόσφαιρας. Έχουν εντοπιστεί γιγάντιες ροές λάβας, όπως επίσης και ενδείξεις αιολικής διάβρωσης και τεκτονικής δραστηριότητας.

Slide 26:

DEM της θέσης Eistla Regio από στοιχεία του Magellan

Slide 27:

Ροές λάβας στην καλδέρα Annavaru. Υποθετική τομή της Αφροδίτης με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία.

Άρης:

Άρης Ακτίνα (km): 3397 Μάζα ( kg): 0,642 x10 24 Επιτάχυνση της βαρύτητας ( m/sec 2 ) : 3,7 Μέση θερμοκρασία ( o C): -65 Μέση απόσταση από τον Ήλιο: 227,92 εκ. km Δορυφόροι: 2

Στοιχεία:

Στοιχεία Ο Άρης έχει διάμετρο 6800 km περίπου, περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του σε 1 περίπου γήινη ημέρα και περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο σε 1.9 γήινα χρόνια. Η μέση επιφανειακή του θερμοκρασία είναι -60 βαθμοί Κελσίου περίπου, αλλά η θερμοκρασία μπορεί να φτάσει και τους 20 βαθμούς. Η ατμόσφαιρα του αποτελείται κυρίως από διοξείδιο του άνθρακα (95%), άζωτο, αργό και ελάχιστο νερό, αρκετό όμως για να δημιουργεί λίγα νέφη.

Γεωλογία:

Γεωλογία Το ερυθρό χρώμα οφείλεται σε οξείδια του σιδήρου Οι ανοικτόχρωμες περιοχές αντιστοιχούν σε υψίπεδα και έχουν περισσότερους κρατήρες πρόσκρουσης. Οι σκουρόχρωμες περιοχές («θάλασσες») αντιστοιχούν σε χαμηλές περιοχές και έχουν λιγότερους κρατήρες πρόσκρουσης. Θεωρείται ότι αποτελούνται από ηφαιστειακά πετρώματα.

Slide 31:

Κοντά στον ισημερινό του Άρη βρίσκεται η μεγαλύτερη κοιλάδα του ηλιακού συστήματος, η Valles Marineris, μήκους 4500 km και βάθους μέχρι 7 km.

Slide 32:

Υποθετική εσωτερική δομή του Άρη με βάση γεωφυσικά μεγέθη. Φλοιός (25-70 km) . Πυριτικός μανδύας (1300-1800 km) . Πυρήνας σιδήρου (1500-2000 km).

Slide 33:

Χαρακτηριστικές δομές ενδεικτικές αιολικής διάβρωσης και απόθεσης.

Slide 38:

Ρήγματα στην επιφάνεια του Άρη.

Slide 39:

Ηφαίστεια στον Άρη.

Slide 40:

Το ύψους 25 km ηφαίστειο Όλυμπος (στρωματοηφαίστειο).

Ζώνη αστεροειδών:

Ζώνη αστεροειδών Οι ελάσσονες πλανήτες (minor planets), που συνήθως αναφέρονται και ως αστεροειδείς, είναι μικρά κομμάτια πλανητικής ύλης που περιφέρονται γύρω από τον Ήλιο. Οι περισσότεροι παρατηρούνται σε μία ζώνη ανάμεσα στον Άρη και το Δία. Σήμερα είναι γνωστοί περισσότεροι από 20000, αλλά μόνο 33 έχουν διάμετρο μεγαλύτερη από 200 χιλιόμετρα. Ο μεγαλύτερος είναι η Δήμητρα (διάμετρος 950 km ). Το 5% περίπου των αστεροειδών έχουν πολύ έκκεντρες τροχιές, οι οποίες τέμνουν τις τροχιές ενός ή και περισσότερων πλανητών, συγκεκριμένα της Γης, του Άρη, του Δία ή του Κρόνου. Η τροχιά του Χείρωνα τέμνει ακόμα και την τροχιά του Ουρανού. Η μελέτη της κίνησης των αστεροειδών, των οποίων η τροχιά τέμνει την τροχιά των γήινων πλανητών, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, δεδομένου ότι θα μπορούσαν να συντριβούν πάνω σε κάποιον από αυτούς. Η πιθανότητα μιας τέτοιας σύγκρουσης είναι, πάντως, πολύ μικρή.

Δίας:

Δίας Ακτίνα (km): 71.492 Μάζα ( kg): 1.898,6 x10 24 Επιτάχυνση της βαρύτητας ( m/sec 2 ) : 23,1 Μέση θερμοκρασία ( o C ): -110 Μέση απόσταση από τον Ήλιο: 778,57 εκ. km Δορυφόροι: 66

Στοιχεία:

Στοιχεία Ο Δίας έχει διάμετρο 145.000 km περίπου, περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του σε 10 περίπου Γήινες ώρες και γύρω από τον Ήλιο σε 12 γήινα χρόνια περίπου. Η μέση επιφανειακή του θερμοκρασία είναι -110 βαθμοί Κελσίου. Η ατμόσφαιρα του αποτελείται κυρίως από Υδρογόνο (90%) και Ήλιο με μικρές ποσότητες μεθανίου, υδρατμών και αμμωνίας.

Δορυφόροι:

Δορυφόροι Ο Δίας έχει 66 σημαντικούς δορυφόρους και μία ζώνη υλικού που περιβάλλει τον ισημερινό του. Οι τέσσερεις μεγαλύτεροι ανακαλύφθηκαν από το Γαλιλαίο το 1610. Καλλιστώ. Ευρώπη. Γανυμήδης. Ηώ.

Slide 48:

Η Ηώ έχει τα περισσότερα ηφαίστεια από οποιοδήποτε άλλο σώμα στο ηλιακό σύστημα.

Slide 49:

Έκρηξη του ηφαιστείου Λόκι στην Ηώ.

Slide 50:

Η Ευρώπη έχει επιφάνεια που καλύπτεται από πάγο και έχει εμφανή σημάδια τεκτονικής δραστηριότητας.

Slide 51:

Η επιφάνεια του Γανυμήδη δείχνει καθαρά την επίδραση της τεκτονικής.

Slide 52:

Η Καλλιστώ έχει την παλαιότερη επιφάνεια στο ηλιακό σύστημα.

Κρόνος:

Κρόνος Ακτίνα (km): 60.268 Μάζα ( kg): 568,5 x10 24 Επιτάχυνση της βαρύτητας ( m/sec 2 ) : 9 Μέση θερμοκρασία ( o C ): -140 Μέση απόσταση από τον Ήλιο: 1.433,53 εκ. km Δορυφόροι: 33 Έχει χαρακτηριστικό σύστημα δακτυλίων

Στοιχεία:

Στοιχεία Ο Κρόνος έχει διάμετρο 120.000 km περίπου και περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του σε 10,5 περίπου γήινες ώρες και γύρω από τον Ήλιο σε 29,5 γήινα χρόνια. Η ατμόσφαιρα του αποτελείται κυρίως από υδρογόνο (97%), ήλιο (3%) και λίγο μεθάνιο. Είναι ενδιαφέρον ότι η πυκνότητα του είναι μικρότερη από αυτή του νερού. Έχουν παρατηρηθεί να πνέουν στην επιφάνεια του ισχυροί άνεμοι, με ταχύτητες περίπου 1.500 km /h. Έχει μεγάλο αριθμό δορυφόρων και πρόσφατα έχουν ανακαλυφθεί αρκετοί νέοι. Συνολικά έχουν βρεθεί μέχρι στιγμής 33 δορυφόροι.

Ουρανός:

Ουρανός Ακτίνα (km): 25.559 Μάζα ( kg): 86,83 x10 24 Επιτάχυνση της βαρύτητας ( m/sec 2 ) : 8,7 Μέση θερμοκρασία ( o C ): -195 Μέση απόσταση από τον Ήλιο: 2.872,46 εκ. km Δορυφόροι: 26 Έχει σύστημα δακτυλίων

Στοιχεία:

Στοιχεία Έχει διάμετρο 51.000 km περίπου, περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του σε 18 περίπου γήινες ώρες και περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο σε 84 γήινα χρόνια. Έχει τον άξονα περιστροφής του σχεδόν παράλληλο στο επίπεδο της τροχιάς του γύρω από τον Ήλιο. Πιστεύεται ότι η αιτία για αυτό το παράδοξο είναι μια σύγκρουσή του με κάποιο άλλο μεγάλο πλανητικό σώμα, σύγκρουση που πιθανά έγινε στην πρώιμη ιστορία του πλανητικού μας συστήματος. Η ατμόσφαιρά του αποτελείται κυρίως από υδρογόνο (H) και ήλιο ( He ), που είναι και τα στοιχεία που πρωτο -δημιουργήθηκαν στο Σύμπαν. Το χρώμα του πλανήτη Ουρανού είναι γαλάζιο και ο λόγος είναι ότι το λίγο μεθάνιο που υπάρχει στην ατμόσφαιρά του απορροφά το κόκκινο φως.

Ποσειδώνας:

Ποσειδώνας Ακτίνα (km): 24.764 Μάζα ( kg): 102,4 x10 24 Επιτάχυνση της βαρύτητας ( m/sec 2 ) : 11 Μέση θερμοκρασία ( o C): -200 Μέση απόσταση από τον Ήλιο: 4.495,06 εκ. km Δορυφόροι: 13 Έχει σύστημα δακτυλίων

Στοιχεία:

Στοιχεία Έχει διάμετρο 49.500 km , περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του σε 16 περίπου γήινες ώρες και περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο σε 165 γήινα χρόνια. Η μέση επιφανειακή του θερμοκρασία είναι -200 βαθμοί Κελσίου. Η ατμόσφαιρα του αποτελείται κυρίως από υδρογόνο, ήλιο, υδρατμούς και μεθάνιο (μόλις 2%). Το χρώμα του πλανήτη Ποσειδώνα είναι γαλάζιο, όπως και του Ουρανού, και ο λόγος είναι ότι το λίγο μεθάνιο που υπάρχει στην ατμόσφαιρά του απορροφά το κόκκινο φως. Στην επιφάνειά του πνέουν οι ισχυρότεροι άνεμοι από όλους τους άλλους πλανήτες του Ηλιακού μας συστήματος, με ταχύτητες μεγαλύτερες από 2000 km /h.

Πλούτωνας:

Πλούτωνας Ακτίνα (km): 1.195 Μάζα ( kg): 0,0125 x10 24 Επιτάχυνση της βαρύτητας ( m/sec 2 ) : 0,6 Μέση θερμοκρασία ( o C): -225 Μέση απόσταση από τον Ήλιο: 5.869,66 εκ. km Δορυφόροι: 1 Είναι μικρότερος από τη Σελήνη.

Στοιχεία:

Στοιχεία Η μέση απόστασή του από τον Ήλιο είναι περίπου 5,900,000,000 km. Περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του με φορά αντίθετη από τους άλλους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος (όπως και η Αφροδίτη) σε 6.4 γήινες ημέρες. Όπως και ο πλανήτης Ουρανός, ο άξονας περιστροφής του είναι σχεδόν παράλληλος προς το επίπεδο της τροχιάς του γύρω από τον Ήλιο. Διανύει την εξαιρετικά έκκεντρη τροχιά του σε 248 γήινα χρόνια. Η επιφανειακή θερμοκρασία του είναι περίπου -220 βαθμοί Κελσίου. Ο Πλούτωνας έχει και έναν δορυφόρο, το Χάροντα.

Πλούτωνας: είναι πλανήτης;:

Πλούτωνας: είναι πλανήτης; Στις 24/8/06, η Διεθνής Αστρονομική Ένωση Υιοθέτησε την πρόταση που ορίζει ως πλανήτες τα σώματα που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο, διαθέτουν αρκετή μάζα και βαρύτητα ώστε να έχουν αποκτήσει σφαιρικό σχήμα και κυριαρχούν στην τροχιακή ζώνη στην οποία κινούνται. Ο Πλούτωνας βγαίνει εκτός λίστας, αφού η τροχιά του τέμνει την τροχιά του πολύ μεγαλύτερου Ποσειδώνα. Με τον ορισμό αυτό οι επιστήμονες ξεχωρίζουν τους οκτώ «κλασσικούς πλανήτες» από τα πολυάριθμα παγωμένα σφαιρικά σώματα που κινούνται στις παρυφές του Ηλιακού Συστήματος, τη λεγόμενη Ζώνη του Κούιπερ .

authorStream Live Help