logging in or signing up POEMAS ÁS COUSAS PEQUENAS aSGuest42033 Download Post to : URL : Related Presentations : Share Add to Flag Embed Email Send to Blogs and Networks Add to Channel Uploaded from authorPOINT lite Insert YouTube videos in PowerPont slides with aS Desktop Copy embed code: (To copy code, click on the text box) Embed: URL: Thumbnail: WordPress Embed Customize Embed The presentation is successfully added In Your Favorites. Views: 332 Category: Education License: All Rights Reserved Like it (0) Dislike it (0) Added: April 02, 2010 This Presentation is Public Favorites: 0 Presentation Description No description available. Comments Posting comment... Premium member Presentation Transcript Poesía das pequenas cousas : Poesía das pequenas cousas 21 de marzo día da poesía LA NORIA (Antonio Machado) : LA NORIA (Antonio Machado) La tarde caía triste y polvorienta. El agua cantaba su copla plebeya en los cangilones de la noria lenta. Soñaba la mula ¡pobre mula vieja! al compás de sombra que en el agua suena. La tarde caía triste y polvorienta. Yo no sé que noble divino poeta, unió a la amargura de la eterna rueda la dulce armonía del agua que sueña, y vendó tus ojos, ¡pobre mula vieja! .. Más sé que fue un noble, divino poeta, corazón maduro de sombra y de ciencia. Orballo (Manuel María) : Orballo (Manuel María) ¿Serán bágoas da noite Cando tivo que morrer As pingotas de orballo Tremelucindo ó mencer? ¿Ou son bágoas de ledicia, As primeiras da mañán, Estas pingas de rosada Que sobre as cousas están? Cancioncilla de amor a mis zapatos (Rafael Morales) : Cancioncilla de amor a mis zapatos (Rafael Morales) Los zapatos en que espero el tiempo de mi partida tienden dos alas de cuero para sostener mi vida. Bajo la suela delgada siento la tierra que espera.... Entre la vida y la nada ¡qué delgada es la frontera! Cántico doloroso al cubo de la basura (Rafael Morales) : Cántico doloroso al cubo de la basura (Rafael Morales) Tu curva humilde, forma silenciosa,le pone un triste anillo a la basura.En ti se hizo redonda la ternura,se hizo redonda, suave y dolorosa. Cada cosa que encierras, cada cosa,tuvo esplendor, acaso hasta hermosura.Aquí de una naranja se aventurasu delicada cinta leve y rosa. Aquí de una manzana verde y fríaun resto llora, zumo delicadoentre un polvo que nubla su agonía. Oh, viejo cubo sucio y resignado:desde tu corazón la pena envía el llanto de lo humilde y lo olvidado. "Nada más" : "Nada más" Con esta moneda Me voy a comprar Un ramo de cielo Y un metro de mar, Un pico de estrella, Un sol de verdad, Un kilo de viento, Y nada más. María Elena Walsh Underwood girls : Underwood girls BEATO SILLÓN : BEATO SILLÓN ¡Beato sillón! La casacorrobora su presenciacon la vaga intermitenciade su invocación en masaa la memoria. No pasanada. Los ojos no ven,saben. El mundo está bienhecho. El instante lo exaltaa la marea, de tan alta,de tan alta, sin vaivén. Hola mosca : Hola mosca ¡Hola mosca! Deja que te pinte unas alas como de mariposa. Soy yo quien las pinta todas, no sé hacer otra cosa "El tomate es un rojo" : "El tomate es un rojo" El tomate es un rojoalmohadón de seda.Lo ponen en la mesa,se queda.Lo ponen en el plato,se queda.Rojo.Rojo.De seda.Se queda. "El tomate es un rojo" de Edith Vera Louvanza dos queixos de San Simón : Louvanza dos queixos de San Simón Os queixos de San Simón Co ar da serra curados: ¡viron correr os regatos E máis o verde dos prados! Os queixos de San Simón Sentiron tremar orvallos E escoitaron os murmurios Dos ventos polos carballos. Os queixos de San Simón Aínda son feitos a mao, ¡sentiron frío de inverno E suaron polo vrao…! Os queixos de San Simón Son a cousa máis sinxela, ¡teñen feitura de pico E saben a pastorela! (Manuel María) Poema : Poema A un cerezo yo subí donde cerezas había yo cerezas no cogí, y cerezas no dejé. ¿ Cuántas cerezas hallé? Bukowski CABALLITOS : CABALLITOS ) Pegasos, lindos pegasos, caballitos de madera.. Yo conocí, siendo niño, la elegría de dar vueltas sobre un corcel colorado, en una noche de fiesta. En el aire polvoriento chispeaban las candelas, y la noche azul ardía toda sembrada de estrellas. ¡Alegrías infantiles que cuestan una moneda de cobre, lindos pegasos, caballitos de madera! (Antonio Machado, Soledades) A fonte : A fonte Esta fontiña encantada Non é amiga de falar. Está calada no chao moi calada Que non quere despertar A unhas pedras velliñas Que están na auga a dormir. E tamén ten por veciñas -desexa non as ferir- ¡a unhas flores pequeniñas Que logo queren abrir! (Manuel María) O toxo : O toxo ¡Aunque o toxo ten espiñas Sorrí polas Primaveiras Con sorrisas mareliñas! (Manuel María) O CARRO : O CARRO Non canta na Chá ninguén,por éso, meu carro canta,canta o seu eixo tan benque a señardade me espanta.Non hai canto tan fermoso:fino coma un asubío,anque é, as vegadas, saudosofaise no ar rechouchío.O meu carro é cerna dura:sábese carballo e freixo.iQué fermosa e a sua feitura!iQué lixereza a do eixo!As cousas vanse aledandopor onde meu carro pasa.iCarrétame herba pro gando!iTraime a colleita pra casa! (Manuel María) O arado : O arado Labrado da miña mao fixen, coa miña navalla, un aradiño de pao… Leva timón e chavella ¡i unha rella furadora feita dunha lata vella! Ten orelleiras; rabela tan luída e rematada ¡que namora mirar pra ela! O meu arado é tan feito ¡que pode incruso esfender labradíos a barbeito…! ¡Teño xa que darlle estreno ó meu arado arador, ó meu arado pequeño…! ¡E non sei a ónde hei de ir buscar os bois que preciso, buscar os bois de xunguir! (Manuel María) O tractor : O tractor O pai arou os seus eidos co vello arado román: co vello arado de pao seus fillos non ararán. ¡Eu hei de ser tratorista! ¡Co meu trator tratoreiro colmarei a miña meda i encherei o cabaceiro…! ¡Co meu trator hei arar, sementar e recoller…! ¡Farei sucos como fíos que han de ser cousa de ver! o meu trator tratoreiro terá forza de xigante: ¡nin cen parexas de bois lle poñerán o pé diante! Manuel María Os reloxos : Os reloxos os reloxos Salfiren de tempo o meu tempo de reloxos Casa ou sombra,1997 Rafa Villar (Cee,1968) Gata : Gata Esta será na morte a miña última palabra: quen me dera ser gata para vivirte sete veces. Olga Novo Nós nus, 1997 (Vilarmao, Lugo, 1975) You do not have the permission to view this presentation. In order to view it, please contact the author of the presentation.
POEMAS ÁS COUSAS PEQUENAS aSGuest42033 Download Post to : URL : Related Presentations : Share Add to Flag Embed Email Send to Blogs and Networks Add to Channel Uploaded from authorPOINT lite Insert YouTube videos in PowerPont slides with aS Desktop Copy embed code: (To copy code, click on the text box) Embed: URL: Thumbnail: WordPress Embed Customize Embed The presentation is successfully added In Your Favorites. Views: 332 Category: Education License: All Rights Reserved Like it (0) Dislike it (0) Added: April 02, 2010 This Presentation is Public Favorites: 0 Presentation Description No description available. Comments Posting comment... Premium member Presentation Transcript Poesía das pequenas cousas : Poesía das pequenas cousas 21 de marzo día da poesía LA NORIA (Antonio Machado) : LA NORIA (Antonio Machado) La tarde caía triste y polvorienta. El agua cantaba su copla plebeya en los cangilones de la noria lenta. Soñaba la mula ¡pobre mula vieja! al compás de sombra que en el agua suena. La tarde caía triste y polvorienta. Yo no sé que noble divino poeta, unió a la amargura de la eterna rueda la dulce armonía del agua que sueña, y vendó tus ojos, ¡pobre mula vieja! .. Más sé que fue un noble, divino poeta, corazón maduro de sombra y de ciencia. Orballo (Manuel María) : Orballo (Manuel María) ¿Serán bágoas da noite Cando tivo que morrer As pingotas de orballo Tremelucindo ó mencer? ¿Ou son bágoas de ledicia, As primeiras da mañán, Estas pingas de rosada Que sobre as cousas están? Cancioncilla de amor a mis zapatos (Rafael Morales) : Cancioncilla de amor a mis zapatos (Rafael Morales) Los zapatos en que espero el tiempo de mi partida tienden dos alas de cuero para sostener mi vida. Bajo la suela delgada siento la tierra que espera.... Entre la vida y la nada ¡qué delgada es la frontera! Cántico doloroso al cubo de la basura (Rafael Morales) : Cántico doloroso al cubo de la basura (Rafael Morales) Tu curva humilde, forma silenciosa,le pone un triste anillo a la basura.En ti se hizo redonda la ternura,se hizo redonda, suave y dolorosa. Cada cosa que encierras, cada cosa,tuvo esplendor, acaso hasta hermosura.Aquí de una naranja se aventurasu delicada cinta leve y rosa. Aquí de una manzana verde y fríaun resto llora, zumo delicadoentre un polvo que nubla su agonía. Oh, viejo cubo sucio y resignado:desde tu corazón la pena envía el llanto de lo humilde y lo olvidado. "Nada más" : "Nada más" Con esta moneda Me voy a comprar Un ramo de cielo Y un metro de mar, Un pico de estrella, Un sol de verdad, Un kilo de viento, Y nada más. María Elena Walsh Underwood girls : Underwood girls BEATO SILLÓN : BEATO SILLÓN ¡Beato sillón! La casacorrobora su presenciacon la vaga intermitenciade su invocación en masaa la memoria. No pasanada. Los ojos no ven,saben. El mundo está bienhecho. El instante lo exaltaa la marea, de tan alta,de tan alta, sin vaivén. Hola mosca : Hola mosca ¡Hola mosca! Deja que te pinte unas alas como de mariposa. Soy yo quien las pinta todas, no sé hacer otra cosa "El tomate es un rojo" : "El tomate es un rojo" El tomate es un rojoalmohadón de seda.Lo ponen en la mesa,se queda.Lo ponen en el plato,se queda.Rojo.Rojo.De seda.Se queda. "El tomate es un rojo" de Edith Vera Louvanza dos queixos de San Simón : Louvanza dos queixos de San Simón Os queixos de San Simón Co ar da serra curados: ¡viron correr os regatos E máis o verde dos prados! Os queixos de San Simón Sentiron tremar orvallos E escoitaron os murmurios Dos ventos polos carballos. Os queixos de San Simón Aínda son feitos a mao, ¡sentiron frío de inverno E suaron polo vrao…! Os queixos de San Simón Son a cousa máis sinxela, ¡teñen feitura de pico E saben a pastorela! (Manuel María) Poema : Poema A un cerezo yo subí donde cerezas había yo cerezas no cogí, y cerezas no dejé. ¿ Cuántas cerezas hallé? Bukowski CABALLITOS : CABALLITOS ) Pegasos, lindos pegasos, caballitos de madera.. Yo conocí, siendo niño, la elegría de dar vueltas sobre un corcel colorado, en una noche de fiesta. En el aire polvoriento chispeaban las candelas, y la noche azul ardía toda sembrada de estrellas. ¡Alegrías infantiles que cuestan una moneda de cobre, lindos pegasos, caballitos de madera! (Antonio Machado, Soledades) A fonte : A fonte Esta fontiña encantada Non é amiga de falar. Está calada no chao moi calada Que non quere despertar A unhas pedras velliñas Que están na auga a dormir. E tamén ten por veciñas -desexa non as ferir- ¡a unhas flores pequeniñas Que logo queren abrir! (Manuel María) O toxo : O toxo ¡Aunque o toxo ten espiñas Sorrí polas Primaveiras Con sorrisas mareliñas! (Manuel María) O CARRO : O CARRO Non canta na Chá ninguén,por éso, meu carro canta,canta o seu eixo tan benque a señardade me espanta.Non hai canto tan fermoso:fino coma un asubío,anque é, as vegadas, saudosofaise no ar rechouchío.O meu carro é cerna dura:sábese carballo e freixo.iQué fermosa e a sua feitura!iQué lixereza a do eixo!As cousas vanse aledandopor onde meu carro pasa.iCarrétame herba pro gando!iTraime a colleita pra casa! (Manuel María) O arado : O arado Labrado da miña mao fixen, coa miña navalla, un aradiño de pao… Leva timón e chavella ¡i unha rella furadora feita dunha lata vella! Ten orelleiras; rabela tan luída e rematada ¡que namora mirar pra ela! O meu arado é tan feito ¡que pode incruso esfender labradíos a barbeito…! ¡Teño xa que darlle estreno ó meu arado arador, ó meu arado pequeño…! ¡E non sei a ónde hei de ir buscar os bois que preciso, buscar os bois de xunguir! (Manuel María) O tractor : O tractor O pai arou os seus eidos co vello arado román: co vello arado de pao seus fillos non ararán. ¡Eu hei de ser tratorista! ¡Co meu trator tratoreiro colmarei a miña meda i encherei o cabaceiro…! ¡Co meu trator hei arar, sementar e recoller…! ¡Farei sucos como fíos que han de ser cousa de ver! o meu trator tratoreiro terá forza de xigante: ¡nin cen parexas de bois lle poñerán o pé diante! Manuel María Os reloxos : Os reloxos os reloxos Salfiren de tempo o meu tempo de reloxos Casa ou sombra,1997 Rafa Villar (Cee,1968) Gata : Gata Esta será na morte a miña última palabra: quen me dera ser gata para vivirte sete veces. Olga Novo Nós nus, 1997 (Vilarmao, Lugo, 1975)