ΕΝΟΤΗΤΑ 4 και 6 Το συνέδριο της Βιέννης-Τα επαναστατικά κινήματα των

Views:
 
Category: Entertainment
     
 

Presentation Description

No description available.

Comments

Presentation Transcript

Ενότητα 4:

Ενότητα 4 Το Συνέδριο της Βιέννης (Σεπτέμβριος 1814 - Ιούνιος 1815)

Λέξεις κλειδιά:

Λέξεις κλειδιά Συνέδριο της Βιέννης Ιερή Συμμαχία Παλινόρθωση Ατομικές ελευθερίες Πολιτικά δικαιώματα Αρχή των εθνοτήτων Καρμπονάροι

Slide3:

Η Βιέννη: γενική άποψη και κάποια παλάτια της

Slide4:

Το Συνέδριο της Βιέννης 1814-1815 Οι συμμετέχοντες . Α. Ο Μέττερνιχ, Καγκελάριος της Αυστρίας Β. Ο υπουργός Εξωτερικών της Μ. Βρετανίας κόμης Κάσλρι. Γ. Ο υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας Ταλεϋράνδος

Το συνέδριο της Βιέννης Ποιοι το συγκάλεσαν και γιατί:

Το συνέδριο της Βιέννης Ποιοι το συγκάλεσαν και γιατί   Οι χώρες που νίκησαν τον Ναπολέοντα συγκάλεσαν το συνέδριο της Βιέννης . Ζητήματα που τους απασχόλησαν: 1) η διατήρηση της ισορροπίας δυνάμεων στην Ευρώπη για να αποφευχθεί η κυριαρχία μιας και μόνης μεγάλης δύναμης 2) η επαναχάραξη των συνόρων 3) η επάνοδος της απολυταρχίας 4) η καταστολή των επαναστατικών ιδεών

Slide6:

Ο χάρτης της Ευρώπης κατά το 1815, όπως διαμορφώθηκε με Βάση τις αποφάσεις του Συνεδρίου της Βιέννης .

Ιερή Συμμαχία σκοποί:

Ιερή Συμμαχία σκοποί Το 1815 ιδρύεται  η Ιερή Συμμαχία   με τη συμμετοχή της Ρωσίας, της Αυστρίας και της Πρωσίας οι οποίες επιδίωκαν 1) τη διατήρηση της απολυταρχίας και 2) την εξολόθρευση των επαναστατικών κινημάτων. Ο Τσάρος της Ρωσίας Αλέξανδρος Α΄ Ο Μέττερνιχ της Αυστρίας Ο Φρειδερίκος της Πρωσίας

Παλινόρθωση:

Παλινόρθωση Όλοι οι βασιλιάδες που είχαν χάσει το θρόνο τους, επανήλθαν και γι’ αυτό τα χρόνια που ακολούθησαν ονομάστηκαν  εποχή της Παλινόρθωσης   ή  Παλινόρθωση.

Επίδραση της Γαλλικής επανάστασης :

Επίδραση της Γαλλικής επανάστασης   Παρόλο που φάνηκε ότι η Γαλλική επανάσταση δεν είχε αποτελέσματα, ωστόσο οι ιδέες της είχαν ριζωθεί στη συνείδηση των Ευρωπαίων.

Ενότητα 6:

Ενότητα 6 Τα επαναστατικά κινήματα των ετών 1820-1821 στην Ευρώπη

Συνέδριο της Βιέννης 1815: Αμφισβήτηση:

Συνέδριο της Βιέννης 1815: Αμφισβήτηση Οι ευρωπαϊκοί λαοί αμφισβήτησαν τις αποφάσεις του συνεδρίου της Βιέννης (1815) διατυπώνοντας πολιτικές και εθνικές διεκδικήσεις . Η Ευρώπη το 1815, μετά την ήττα του Ναπολέοντα και το συνέδριο της Βιέννης.

Πολιτικές διεκδικήσεις :

Πολιτικές διεκδικήσεις Σύνταγμα Κοινοβουλευτικοί θεσμοί ( π. χ Βουλή) Αναγνώριση ατομικών ελευθεριών και πολιτικών δικαιωμάτων.

Πολιτικά ρεύματα:

Πολιτικά ρεύματα Οι μετριοπαθείς φιλελεύθεροι (μεγαλοαστοί, φιλελεύθεροι ευγενείς): ήθελαν συνταγματική μοναρχία με εκλογικό δικαίωμα εξαρτημένο από την περιουσία. Οι ριζοσπάστες δημοκρατικοί (μικροαστοί, διανοούμενοι): ήθελαν αβασίλευτη δημοκρατία με πολιτικά δικαιώματα για όλους. Οι σοσιαλιστές (διανοούμενοι, εργάτες): ήθελαν κοινωνική και πολιτική ισότητα.

Εθνικές διεκδικήσεις :

Εθνικές διεκδικήσεις Η συνειδητοποίηση της ιδέας του έθνους είχε ως αποτέλεσμα εθνικές διεκδικήσεις, καθώς πληθυσμοί με εθνική συνείδηση δεν διέθεταν κράτος , επειδή: ζούσαν σε μεγάλες πολυεθνικές αυτοκρατορίες (Αυστριακή, Οθωμανική). ζούσαν διάσπαρτοι σε διάφορα κράτη (γερμανικό, ιταλικό, πολωνικό έθνος).

Αρχή των εθνοτήτων:

Αρχή των εθνοτήτων Αρχή των εθνοτήτων σημαίνει ότι πληθυσμοί που ανήκουν στο ίδιο έθνος έχουν το δικαίωμα να ιδρύσουν ενιαίο κράτος και εθνικοί πληθυσμοί διαφορετικοί από την πλειονότητα των κατοίκων ενός κράτους έχουν το δικαίωμα να αποσχιστούν ( έθνος = κράτος). Η αρχή των εθνοτήτων πηγάζει από δύο πηγές: τη γαλλική επανάσταση που αναγνώριζε το έθνος ως πηγή όλων των εξουσιών και όχι τον ηγεμόνα την αντίδραση στη γαλλική κυριαρχία ειδικά στο γερμανικό χώρο.

Η έννοια του έθνους:

Η έννοια του έθνους Κατά τους Γερμανούς φιλοσόφους η έννοια του έθνους βασίζεται σε τρία στοιχεία: την ιστορία τη γλώσσα τη θρησκεία .

Επαναστατικά κύματα:

Επαναστατικά κύματα Τα ε παναστατικά κύματα που προκάλεσαν οι πολιτικές και εθνικές διεκδικήσεις είναι : του 1820-1821 του 1830 του 1848

Οι επαναστάσεις των ετών 1820-1821:

Οι επαναστάσεις των ετών 1820-1821 Η επανάσταση στην Ισπανία (1820) ζητούσε την επαναφορά του συντάγματος του 1812. Οι επαναστάσεις στην Ιταλία (1820-1821) οργανώθηκαν από καρμπονάρους (μέλη μυστικής εταιρείας) και στρέφονταν κατά της αυστριακής κυριαρχίας διεκδικώντας ελευθερία και συνταγματικές μεταρρυθμίσεις Η επανάσταση στην Ελλάδα (1821) επιδίωκε ανεξαρτησία από την Οθωμανική αυτοκρατορία. Αποτελέσματα Οι επαναστάσεις αυτές καταπνίγηκαν από την Ιερή Συμμαχία με εξαίρεση την Ελληνική που είχε αίσιο τέλος και οδήγησε στη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους.

Δύο διαφορετικές αντιλήψεις για το έθνος:

Δύο διαφορετικές αντιλήψεις για το έθνος α. «Στο έθνος ανήκουν όλοι όσοι αισθάνονται ότι ανήκουν σε αυτό» Το έθνος είναι η συνένωση όλων των ανθρώπων, όσων ζουν μαζί, είτε λόγω γλώσσας είτε λόγω ορισμένων γεωγραφικών παραγόντων, είτε λόγω του ρόλου που τους όρισε η ιστορία, και αναγνωρίζουν την ίδια αρχή και βαδίζουν για την επίτευξη ενός κοινού σκοπού. Πατρίδα είναι, πρώτα απ’ όλα, η συνείδηση της πατρίδας. Τζουζέπε Ματσίνι , Ιταλός πολιτικός. Πηγή: http://www.spartacus.schoolnet.co.uk β. «Το έθνος υπήρχε πάντα, ανεξάρτητα από το τι αισθάνονταν οι άνθρωποι» Τα πρώτα, τα γνήσια και αληθινά εθνικά σύνορα των κρατών είναι, αναμφίβολα, τα εσωτερικά σύνορα των ανθρώπων. Όλοι όσοι μιλούν την ίδια γλώσσα συνδέονται μεταξύ τους με ένα πλήθος αόρατων δεσμών από την ίδια τη φύση, πράγμα που συνέβαινε πολύ πριν αρχίσει οποιαδήποτε ανθρώπινη δραστηριότητα, καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον και έχουν τη δύναμη να συνεχίζουν να αλληλοκαταλαβαίνονται όλο και πιο καθαρά και αποτελούν εκ φύσεως ένα ενιαίο και αδιάσπαστο σύνολο. [...] Από αυτά τα εσωτερικά σύνορα, που χαράσσονται από την πνευματική φύση του ανθρώπου καθεαυτού, προκύπτει ως συνέπεια η διαμόρφωση των εξωτερικών συνόρων [...] Γιόχαν Φίχτε, Γερμανός φιλόσοφος. Πηγή: http://www.spartacus.schoolnet.co.uk/ Εργασία. Να κάνετε άσκηση (σε σχήμα) άστρου τοποθετώντας στο κέντρο την έννοια «έθνος» και γύρω από αυτό τα χαρακτηριστικά του.

authorStream Live Help