CIB.Chap30

Ui Kilig! Ui Kinikilig! : 

Ui Kilig! Ui Kinikilig ! Chapter 30 *Video by Xanddie via YouTube

Adrienne’s POV January 01 (Saturday) 11:00 pm: 

Adrienne’s POV January 01 (Sa turday) 11:00 pm Di na talaga ako mapakali, di ko na alam ang gagawin ko kaya nagpaalam ako kila mama at papa. But as expected... “ANO?!” Malakas na sabi ni papa. Oo galit sila sobra. Malamang alas onse na ng gabi tapos nagpapaalam ako na aalis. Sinong magulang ba naman ang di magrereact ng ganito? “Di mo ba alam kung anong oras na?” “Ma, pa, please po. Kailangan ko lang po talaga. Please. Magtataxi po ako. Saglit lang po. Please...I really need to go po. Please...” “Yen,-- “Ma, mamatay ako sa pagalala dito. Please.” Nakita kong huminga ng malalim si papa... “Sige. Magtaxi ka ah?! At bumalik ka agad.” Himala! New year’s resolution ata ni papa na di na siya maghihigpit sakin ah?! Haha. “Opo.”

PowerPoint Presentation: 

At ayun kumaripas na ako ng takbo. Habang nasa loob ng taxi di ako mapakali, tinawagan ko si JM kaso di sinasagot ganun din si Kiel. Sinubukan ko din tawagan sila Joshua, Matt, Cedrick at Bianca kaso walang sumasagot sa kanila. “Iha okay ka lang?” “Po?” “Kanina ka pa kasi di mapakali eh.” Paano naman manong di ko alam kung ano nangyare sa taong mahal ko. “ Ah...opo... Manong pwede po bang pakibilisan?” At ayun nag-ala superman si manong driver. Kinakabahan talaga ako. Parang may mali.

PowerPoint Presentation: 

~JM calling “Yen! Asan ka na?” “Malapit na. Si Kiel? Kamusta na? Tumawag na ba kayo ng ambulance?” Anong ambulance naman?! Ano bang nanyare sa kanya? Di ko nga alam kunsinsya diba? Mabuti na yung sigurado. “Bilisan mo na, please.” “Ano ba talaga ang nan— “Hello?” Babaan daw ba ako? Papatayin niya ba ako sa nerbyos ?

PowerPoint Presentation: 

Kung anu-anong scene na ang pumapasok sa utak ko. Waaahhh!!! Mababaliw na yata ako. Bakit ka ba kasi ninenerbyos akala ko ba magmomove on ka na? Naman kunsinsya! Di pa ko nakakamove on, mahal ko yung tao, mahal na mahal, di ko kayang mawala siya sakin. Whatever Yen! Ang gulo ng utak mo ! “Oh, kumalma ka na iha, andito na tayo.” Naku! Mas natetense pa ako manong. “Salamat po. Ito po oh.” Binigay ko na ang bayad ko at bumaba na .

PowerPoint Presentation: 

Pagpasok ko... “Yen!” Salubong sakin ni JM na worried ang boses. I looked around pero wala akong makitang Kiel. “Asan si Kiel JM? Anong nanyare sa kanya.” But he gave me no response at tumingin lang sa baba, I’m not liking this. “Yen...” Si Matt naman. “Asan si Kiel? Sagutin niyo naman ako.” Naiiyak na ako. “Yen...” Si Joshua naman, ang lungkot ng boses niya, hindi na yung dating masigla na boses. Ayoko na talaga nito. Wala ba silang balak sagutin ako? “Ano ba?! Di ba kayo titigil sa pagtawag ng pangalan ko? Unli ba kayong lahat?! Asan si Kiel? Anong nanyare sa kanya? Please! Sagutin niyo naman ako!” Di ko na mapigilang maiyak at magburst out.

PowerPoint Presentation: 

“Yen” Umiiyak na nga ako at lahat-lahat... “Di niyo ba ta-- Natigilan ako nang iharap ako ng taong tumawag sa pangalan ko. He was standing in front of me, with a bouquet of flowers on his hands. “Akala ko— “Ang bilis mo pala talagang paniwalain noh?” Sabay ngisi. Pinagtripan na naman nila ako? “Happy New Year Yen ko.” Then he handed me the flowers. Kunwari sila to. Hehe .

PowerPoint Presentation: 

“Akala mo ba magugustuhan ko ‘to?” Sinanggi ko yung kamay niyang may hawak ng flower. Lahat sila nagulat. Kasi naman pinagtripan na nga lang nila ako, a ng gandang trip pa! Nakakamatay ! “Nagpakahirap akong magpaalam kila mama, pati sila pinagalala ko. Halos mamatay ako sa pagalalala sayo kasi kala ko kung ano na nangyare sayo. Para saan? Para lang may mapagtripan kayo?” Napansin kong humigpit ang pagkakahawak niya sa bouquet, buti nalang wala ng thorns yun kundi kanina pa sugat2x ang kamay niya. “Tingin mo magugustuhan ko ‘to after all the pains you’ve given me huh?!” Bigla niyang nabitawan yung flowers at nagclosed fist na sobrang higpit . I can see the frustration and anger in his eyes. Bigla siyang humarap kay JM. “Kita mo tol?! Di niya nagustuhan! Sabi ko naman kasi sa inyo eh! Ayoko na! Suko na ako. Damn love!” He turned his back on me but I stopped him .

PowerPoint Presentation: 

Gotcha! “Ui kilig! Ui kinikilig! Ui kilig! Ui kinikilig!” Lahat sila nagulat. Kayo din siguro noh?! “Akala mo ba di ko nagustuhan? Tsk! Tsk! Tsk! Madami ang namamatay sa maling akala.” I knelt down to get the flowers and hugged him. “I love it! Thank you, Kiel ko.” Then I kissed him on his cheeks. Samu’t-saring reaksyon ang nanggaling sa kanila. Si Kiel? Well... Idedescribe ko nalang kayo na ang humusga. Haha. Nakatayo pa din siya dun with both of his hands on his side, emotionless ang mukha, mapula ang pisngi, nakatulala at nabalik lang ang ulirat nang tapikin ni JM. Natawa naman kaming lahat except kay Kiel, paano naman kasi sinabayan pa talaga ng orchestra yung pagkanta ni Joshua. “Shut up!” Sabay diretso palabas sa parang veranda. Wahaha... Napikon? Sinundan ko naman siya agad .

Kiel’s POV: 

Kiel’s POV Sobrang napahiya ako dun sa nanyare kanina. I thought I was really rejected. I was really mad that time. J ust imagine, ngayon ko lang nga nagawang lunukin ang pride ko at makipagayos sa kanya after our argument tapos I got r ejected pa, well atleast I thought I was. Di ko talaga alam kung anong gagawin ko kapag nireject niya talaga ako. Kung tutuusin di naman kailangan manyare ang lahat ng ‘to kung di dahil sa kalokohan ni Cedrick eh.

~Flashback: 

~Flashback This day turned out better than I expected. I think I just saw a different side of her or maybe a different side of me. She’s really different. Nung pauwi na kami, I asked her if pwede akong sumandal sa shoulders niya para matulog, di naman talaga ako inaantok nun eh, gusto ko lang. After a few minutes I held her hands and pretended to sleep hanggang sa natuluyan na akong makatulog. Nagising ako nung gumalaw siya ng konti at narinig kong pinagtritripan na naman siya nila Joshua. Badtrip talaga ‘tong mga to. Hinayaan ko lang sila, pero ikinagulat ko nang si Cedrick na ang nagsalita... “Ang dali mo namang maloko.” Ano bang nasa isip niya para sabihan ng ganyan si Yen? “Di mo ba alam na--- Di na talaga ako makaptimpi. “Will you shut up?! Who gave you the right to say those words to her?” Umayos ako ng upo. Di naman yata tama ang sinabi niya kay Yen. “If you want me to shut up, you better shut up too!” Aba! Sumusobra na talaga siya ah! “Kiel, tama na, please.” Kakalma na sana ako kasi I can see that she’s really worried pero mas lalo lang akong naginit nang...

PowerPoint Presentation: 

“Sorry Cedrick.” Siya na nga yung sinabihan ng di maganda siya pa ang nagsosorry . “What are you sorry for? Siya ang may hindi magandang sinabi, he should be .” “No, you should be.” “Di ka ba talaga titigil?” Naiinis na talaga ako. Di ko maintindihan ang problema ng lalaking ‘to eh! “Kiel, please, stop.” “Tol, tama na.” “I’m just telling the truth.” Napaforward ako sa sinabi niya. Masusuntok ko na talaga ‘to eh! “Ano ba talagang gusto mo? Wala kaming ginagawa sayo tol.”

PowerPoint Presentation: 

“Wala lang. I just want to.” Di ko na talaga napigilan ang sarili ko. “What the— “Stop it already Kiel.” Pinipigilan ako ni Yen, pero sumusobra na talaga si Cedrick eh. “Anong stop?! Di ko ‘to palalagpasin.” “I said stop. Please!” Nagulat ako nang bigla niya akong sigawan. Buong buhay ko ate at mommy ko palang ang nakasigaw sakin ng ganyan. “Never command me, you have no right.” I know di maganda yung nasabi ko. Pero naman kasi, siya na nga ‘tong pinagtatanggol ko tapos ako pa yung masisigawan. Nanliit talaga ako sa ginawa niya kanina eh .

PowerPoint Presentation: 

“Uhm, Cedrick, dyan nalang ako, wag niyo na ipasok sa subdivision yung car.” I must have really hurt her. “Ako ba ang driver?” Napupuno na talaga ako kay Cedrick. “Sorry.” Bakit ba sorry siya ng sorry! Siya nga ‘tong ginawan ng kasalanan!!Nakakainis ! “Manong, pakitigil na lang po dyan sa tabi.” Baba nalang ako bago ko pa masuntok ‘tong lalaking ‘to. “Tol, kukunin ko nalang sayo yung bag ko.” “Tol” Tinap niya shoulder ko like trying to stop me. “Baka may magawa pa ko dyan.” Binaling ko kay Cedrick yung tingin ko at lumapit ako sa kanya. “Subukan mo pang gawin ulit yan tol, sinasabi ko sayo, ito na ang huling beses na maririnig mong tatawagin kitang tol.” Sinarado ko yung pinto at lumapit kay Yen.

PowerPoint Presentation: 

“Kiel, wag ganun, ayusin mo ‘to please. Ayokong masira ang friendship niyo dahil lang dito. Please.” Ano ba yan! Hanggang ngayon ba naman gusto niya pa ding babaan ang pride ko at makipagayos sa loko-lokong yun?! “Wala ka ba talagang pride? Huh?” “Ano?” “Hahayaan mo lang ba talagang bastusin ka ng mga tao?” “Wala naman akong magagawa kung ayaw niya sakin. Yung mga sinabi niya, opinion niya yun.” Kaya hahayaan niya na ganunin siya ?!!! “Kaya hahayaan mong ganunin ka? Pride lang ba ang wala ka o pati dignity?” Halatang nagulat siya sa sinabi at halatang naiiyak na siya.

PowerPoint Presentation: 

Tapos bigla siya tumalikod at naglakad palayo. Ano bang problema niya? Bakit niya ako iiwan dito? Hinabol ko siya at hinarap sakin nang maabutan ko siya. “Nasaktan ka kasi totoo? Well, opinion ko din yun, kaya dapat okay lang din diba?” Tama naman diba? “Hindi, masakit kasi... k-kasi yun yung tingin mo.” Di ko alam kung bakit ganito parati ang nararamdaman ko pag umiiyak siya. Naiinis ako. Di ko alam kung sa kanya o sa sarili ko. “Will you stop crying? Wala naman akong ginagawa sayo. Ano ka ba? Nakikita tayo ng mga tao.” Nagtitinginan na kasi yung mga tao samin tapos ganito pa yung nararamdaman ko . “Then stop talking to me. Uuwi na ko.” Bigla niyang tinanggal yung kamay ko sa braso niya. Bakit ba siya ganyan? I’m trying my best for her, para hindi mainis at magalit cause I don’t want to have another argument with her. Kaso wala ! Di ko nanaman mapigilan ang sarili ko.

PowerPoint Presentation: 

“Fine! Kung akala mo susuyuin kita, you’re wrong. Wala pa akong sinuyo kahit isa sa mga naging girlfriends ko so don’t expect .” I looked deeply at her, signifying I was serious. Pero tahimik lang siya na halatang nagulat. Say something please. Say we’re okay, please. “Okay. Pero please, ayusin mo yung problem mo with Cedrick .” Si Cedrick padin?! Ano ba yan! Sasagot sana ako pero bigla siyang tumalikod na naman at naglakad palayo and all I can do was stare and watch her away, crying . Galit ako, oo galit na galit ako.

PowerPoint Presentation: 

“ Asan na yung g***ng yun?!” Lahat sila nagulat pagpasok ko. Agad ko namang nakita si Cedrick na nakaupo sa may garage nila JM na biglang napatayo. “Ano bang problemo talaga tol ha?!” I pushed him back kaya napaupo siya ulit sa chair. “Alam mo kung anong problema ko Kiel.” Sabi niya pagtayo niya but I pushed him back again. “Loko ka pala eh! Tatanungin ko ba sayo kung alam ko?!” “Ikaw anong problema mo?” Susuntukin ko sana siya pero nilayo ako nila JM. “ Anong problema ko? Ikaw! Dahil sayo !” Lumapit ulit ako and I held him at his collar “Dahil sa ginawa mo mawawala n a yung babaeng mahal ko sakin !”

PowerPoint Presentation: 

“Wala akong ginawa sa kanya. Okay kayo nang bumaba k ayo sa van kaya kung ano man nanyare after nun, labas na ko dun tol !” Tinulak ko siya at nag-ambang susuntukin. Pero pinigilan nila ako. “Tol pagusapan niyo ng maayos ‘to. Kumalma ka muna.” Di ko siya pinansin. “ Ano bang problema mo at kailangan mong sabihin yun kay Yen?!” “ Umpisa palang tol sinabi ko sayo na di ako payag.” “Tol naman. Wag mo namang idamay si Yen, sakin ka may problema eh!” “Panong hindi siya madadamay eh parte siya ng problema !”

PowerPoint Presentation: 

“Wala naman siyang ginagawa sayo tol eh. Bakit mo siya kailangang saktan?” “Bakit di mo yan tanungin sa sarili mo Kiel?” At ngayon kasalanan k o pa ang lahat?! “Isa pa, bakit ba ganyan ka kaapektado? Ano ba siya sayo? Alam mo kung ang kinakatakot mo lang eh mawala sayo ang mahal mo, edi kausapin mo si JM! Ayan oh!” “Girlfriend ko siya!” “Papaalala ko lang tol, ex-girlfriend mo na siya.” Di ko na napigilan ang sarili kong suntukin siya. Agad naman akong inawat nila JM. “Oo, wala na kame! Masaya ka na?!” “Oo masaya na ako dahil sa wakas di na siya masasaktan. Tama na siguro yung mga sakit na napagdaanan niya sayo, wag mo ng dagdagan tol.” Natigilan ako sa mga narinig ko sa kanya. Napaupo ako.

PowerPoint Presentation: 

“ Akala ko ba tol susuportahan niyo ako?” “Tol, Sa kauna-unahang pagkakataon nagmahal ako.” “Mali tol eh. Nasasaktan mo si Yen eh. Kung gusto mong maayos ang lahat, atleast make her feel that you love her .” Tumayo na ako at dinampot ang bag ko. “But it’s too late now. Di siguro talaga ako dapat magmahal dahil di ako marunong magmahal.” At lumabas na ako at umuwi. After that day, ilang araw ko ding hindi kinausap ang mga kabarkada ko , ni text di ko sinagot. I actually didn’t talk to anyone except ate Aimee. Pero nagkaayos din naman kami bago mag New Year. But still, what happened constantly bugs me. I hurted her? Before I courted her, I told myself that I won’t hurt her, but I did. Di ko mainitindihan ang nararamdaman ko lately, I hardly sleep at night, she constantly appears in my mind. Ewan! Maybe it’s the guilt. Yeah, it’s the guilt.

January 01 11am: 

January 01 11am Nakaugalian naming magbabarkada that after the New Year celebration, we’ll get together kaya umagang-umaga palang eh andito na sila. “ Tol. Sabihin mo sakin ang totoo. Mahal mo pa ba siya?” Tinignan ko siya. Inalala ko kung bakit ko nga ba minahal ang babaeng tinutukoy niya. “Alam mo naman siguro ang sagot dun tol. Ngayon ko lang ‘to naramdaman eh , ngayon lang ako naging ganito. Nakapanligaw ako, nakapagpakababa ako para sa kanya.” “Fine. Then, magsosorry tayo kay Yen kung totoo talaga yang nararamdaman mo.” Nagulat ako at napatayo. “Ano?! Are you crazy? I broke up with her already! Alam mo namang wala akong binabalikan sa mga naging girlfriends ko tol.” “Eh akala ko ba ngayon mo lang naramdaman ‘to tol? Akala ko ba iba siya? Akala ko ba mahal mo si — “ Oo na sige na! Sige na! Pero paano?” ~End of Flashback

PowerPoint Presentation: 

At ito nga ang napagusapan namin. Pero di ko naman akalaing ganito ang kalalabasan. Pinagplanuhan ko na lahat ng sasabihin ko eh! Pero wala! Basag ako sa trip niya eh! “So galit ka na niyan?” Nagulat ako nang bigla siyang dumating at nagsalita pero di ko siya nilingon at nanatiling nakatingin lang sa langit. “Oo!” Mahina kong tugon. “Ako nga dapat ang magalit eh!” Siya pa ang dapat magalit sa lagay na yun? “Bakit? Ikaw ba ang may birthday na di binati ng girlfriend mo tapos pinahiya ka pa sa harap ng madaming tao ?” Urgh! I sound pathetic!

Adrienne’s POV: 

“Bakit? Ikaw ba ang may birthday na di binati ng girlfriend mo tapos pinahiya ka pa sa harap ng madaming tao?” Haha... Maraming tao? Eh less than 15 nga lang kami dito. More than one is many kaya at ang tagalog ng many eh marami, kaya marami. Sabi ko nga eh! Ikaw na ang magaling sa grammar! “Ikaw naman kasi nauna eh.” Di pa din siya lumilingon. “Wala ka bang balak batiin ako?” Teka! Parang may nagsabi na niyan ah? Ah oo ! Si Stephen! Ay teka! Oo nga pala, di ko pa siya nababati. “Happy New Year and Happy Birthday!” I hugged him from his back. Lumingon siya sakin pero hindi pa din humaharap. Adrienne’s POV

PowerPoint Presentation: 

“Walang Kiel ko?” Aba’y demanding! Sige pagbigyan, birthday eh! “Happy New Year and Happy Birthday Kiel ko!” Pagkasabi ko nun eh unti-unti naman siyang humarap. “Walang kiss?” Ah! Teka! Sumusobra na ‘to ah?! Manyak ata ‘tong boyfriend ko eh. Haha. “Tse! Anong kiss?” Sabay tulak sa kanya palayo. “Eh asan regalo ko?” “Kaninong kasalanan ba na di ko nadala ang regalo mo? Kung di niyo ko pinagtripan at pinagalala edi sana nadala ko.” May regalo ako sa kanya kasi binili at ginawa ko pa yun days bago pa nanyare yung away naman so ayun. “Sino ba ang nakaiwan?” “Ako.” “Edi, kasalanan mo!” “Edi sige! Uuwi na ako, kukunin ko.” Tatalikod na sana ako but he stopped me.

PowerPoint Presentation: 

“Haii... Ako na nga ang may birthday pero ako pa din ang magbibigay ng gift .” Nagulat ako ng hinila niya ko palapit sa kanya. “A-anong gift?” Sa sobrang lapit namin as in few inches apart nalang, iba na ang pumapasok sa utak ko. Haha. Unti-unti niyang nilalapit ang mukha niya. Naku! Waaaaggg!!! “Ah...eh...Alam mo di mo naman na kailangan magbigay ng gift... O-okay lang naman na wala. Promise!” At sinubukan kong lumayo pero mas hinigpitan niya yung hawak niya sa bewang ko at mas nilapit pa ako sa kaniya. “Pero gusto kong ibigay ‘to sayo.” Patuloy ang paglapit ng mukha niya sa mukha ko... Waaaahhh!!!! Napapikit nalang ako. Waizz!!! Wala? 3 2 1 0 0 0 ???

PowerPoint Presentation: 

Teka, parang ang tagal naman. Napadilat ako at nakita siyang nakangisi. “Sabi na nga ba effective yun para mapapikit ka eh!” Pambihira! Napaghahalataan tuloy ako dito! Hahampasin ko na sana siya nang makita kong may maliit na box na nakapatong sa nakalahad niyang kamay. Kinuha ko yun. Bakit sayo ba yun? Assumera ka na naman! Eh kanino naman yun? Sa kanya? Di naman ako assumera, mahilig lang mag-analyze. Unti-unti kong binuksan ang box at pagkita ko, isang pair ng custom made na earrings tapos yung design niya is letter K and Y tapos may maliit na heart sa gitna. Waaahhhh.... Ang ganda!!! Parang bigla naman akong nahiya dun sa gift ko sa kanya. “Nagustuhan mo ba?” Tumungo lang ako. Speechless ako. “Peace na tayo?” Tumango naman ulit ako. Matagal ko na siyang napatawad. All I want is for us to be okay. “So ano?! Tara na sa loob?” Nilahad niya ang palad niya at pinatong ko naman yung kamay ko. Then our hands intertwined. Ang saya-saya ko. I never thought mangyayare pa ‘to. I thought it was the end na.

PowerPoint Presentation: 

So ayun, kumain lang kami, konting sayaw at kwentuhan. Nagulat ako pagtingin ko sa orasan. Mag-a-alas dos na! Patay ako nito kay papa. “Kiel, I have to go, mapapagalitan na ako ni papa.” “Huh?! Eh may party pa ko mamaya, andun na yung mga guest sa restobar nila Josh . Please, sama ka.” “Di na talaga pwede. Mapapatay na ako nila papa.” “Papaalam kita.” “Huh?!” Sigurado! Kahit siya pa ang magpaalam di pa din ako papayagan. “Sige na...” He got his cellphone and dialled a number. Eh ano pa nga ba magagawa ko. “O-kay. Pero I doubt papayagan ako nun.” Kasi naman sa Timog ng ganitong oras? Eh magovernight nga lang kila Shana na isang sakay lang ang layo sa bahay di ako pinapayagan , dun pa kaya! Medyo lumayo siya at kinausap na niya. After few minutes ... “Ano ?”

The End : 

The End (at least for now) Pinayagan kaya si Yen? Abangan sa susunod na kabanata ng … Could it be Togoinkz !!! Hahaha … Sorry po ang lame… tsaka magulo … tsaka kung anu-anong pics nalang ang nandyan .. Ang hirap maghanap eh. Hihihi … Hope you liked it! GOD bless you all!